Uzasadnienie
Uzasadnienie postanowienia
Zaskarżona decyzja oparta jest m.in. o treść art. 37ust. 1 ustawy z dnia 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.nr.80 poz.717 z późn.zm.). Postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. nr 80, poz.717 z późn. zm. / w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r. który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy - jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Stanowisko Trybunału Konstytucyjnego będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej i dlatego na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 p.o.p.s.a orzeczono jak pkt. l sentencji.
Skarga zawierała wniosek, oparty na treści art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 p.o.p.s.a o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Na rozprawie przed Sądem w dniu 26.02.2009 r., skarżący wniosek ten cofnęli. Dlatego też na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 w związku z art. 60 i art. 64 § 3 p.o.p.s.a należało orzec jak w pkt. II sentencji.