Uzasadnienie
W dniu 15 listopada 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Prezydenta Miasta Tarnowa o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą Powiatu Rzeszowskiego dotyczącego załatwienia sprawy udzielenia pomocy pieniężnej na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej – P. K. Zakres działania sądów administracyjnych określa art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 4 cyt. ustawy sądy administracyjne władne są rozstrzygać spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Pojęcie "sądy administracyjne" obejmuje wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny.
Na zasadzie art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 15 § 1 pkt 4 pozostawia we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpatrywanie sporów kompetencyjnych określonych w art. 4 cyt. ustawy.
Skoro więc właściwym w niniejszej sprawie jest Naczelny Sąd Administracyjny, przeto mając na uwadze brzmienie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu, przy czym postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym, należało orzec jak w sentencji.