Uzasadnienie
W skardze wniesionej w niniejszej sprawie skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podnieśli w nim, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w pierwszej kolejności bezprzedmiotowość skargi, jak również szkodę majątkową po stronie skarżących związaną z wyburzeniem części ogrodzenia.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Trzeba przy tym podkreślić, że że to na autorze wniosku spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a., zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. II OZ 594/15, niepublikowane).
W ocenie Sądu takie okoliczności w niniejszej sprawie nie zachodzą. Uzasadnienie wniosku jest lakoniczne i nie odwołuje się do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący piszą jedynie o szkodzie związanej z wyburzeniem części ogrodzenia, nie zaś o znacznej szkodzie bądź trudnych do odwrócenia skutkach. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest zaś rozbiórka ogrodzenia o długości 8,20 m, co samo w sobie nie uzasadnia przesłanek wskazanych w art. 61 ust. 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego wniosek skarżących nie został uwzględniony.