Uzasadnienie
W dniu 6 października 2016 r. (data nadania przesyłki pocztowej) M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 sierpnia 2016 r., znak [....].
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję nr [....] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [....] – ziemskiego w K. z dnia 15 lutego 2011 r., znak [....], którą na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) zakazano użytkowania budynku gospodarczego – stodoły, położonej na działce nr [....] w O. gm. K. do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego oraz nakazano M.S. wykonanie czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego ww. budynku.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartymi w wyroku z 17 listopada 2011 r. sygn. II SA/Kr 1230/11 organ I instancji był zobowiązany do przeprowadzenia wszechstronnego postępowania wyjaśniającego, celem ustalenia aktualnego właściciela nieruchomości utworzonej z działki nr [....].
Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji pominął niektóre strony postępowania, wskutek czego nieprawidłowo ustalił adresata obowiązku. Organ odwoławczy wyliczył zmarłych właścicieli i ich następców prawnych pominiętych przez organ I instancji.
Organ odwoławczy wskazał również, że organ I instancji skierował rozstrzygnięcie do podmiotu niebędącego stroną postępowania, co wypełnia kwalifikowaną przesłankę wadliwości mogącej skutkować nieważnością decyzji. Organ podkreślił, że Sąd w ww. wyroku przesądził, iż M.S. błędnie została uznana za zarządcę przedmiotowej nieruchomości.
W uzasadnieniu odręcznie sporządzonej skargi, wniesionej w jednym egzemplarzu, skarżąca podniosła, że nie zamieszkuje danej nieruchomości, jak również danej stodoły. Nie jest i nigdy nie była współwłaścicielem danej nieruchomości na działce nr [....] i nigdy danej stodoły nie użytkowała. Wskazała inne osoby, będące - jej zdaniem - współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości.
W wykonaniu zarządzenia Referendarza Sądowego z 15 listopada 2016 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 5 odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 17 listopada 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł.
Przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu i wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi przez nadesłanie 5 odpisów skargi została doręczona skarżącej w dniu 29 listopada 2016 r.
Skarżąca uiściła w zakreślonym terminie wpis od skargi. Ponadto przesyłką z 2 grudnia 2016 r. (data nadania przesyłki pocztowej) skarżąca przesłała do Sądu 5 kserokopii odręcznie sporządzonego pisma.
Pismo to nie jest kserokopią skargi i w swej treści nie odpowiada dosłownie treści skargi wniesionej dnia 6 października 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Skarżąca uiściła w terminie należny w sprawie wpis od skargi.
Jednakże, w odpowiedzi na wezwanie Referendarza Sądowego z 15 listopada 2016 r. o usunięcie braków formalnych skargi przez nadesłanie 5 odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi, jako odpisy skargi skarżąca przesłała niepotwierdzone za zgodność i niepodpisane własnoręcznie kserokopie pisma, które nie jest tożsame ze skargą (pismo to nie jest kserokopią skargi i w swej treści nie odpowiada dosłownie treści skargi wniesionej dnia 6 października 2016 r.).
W konsekwencji należało uznać, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 18 grudnia 2013r. sygn. I OPS 13/13 stwierdził, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (ONSAiWSA 2014/3/39, OSP 2014/9/84, LEX nr 1404016).
Przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia wzywającego o usunięcie braków formalnych skargi przez nadesłanie 5 jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, została doręczona skarżącej dnia 29 listopada 2016 r. Zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 6 grudnia 2016 r.
Pouczenie zawarte na tym wezwaniu w sposób jednoznaczny wskazywało, że jego niewykonanie spowoduje odrzucenie skargi.
W tym stanie rzeczy, podzielając wyżej przedstawione stanowisko NSA, wobec nieuzupełnienia we właściwy sposób braków formalnych skargi Sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów, odrzucił skargę, orzekając jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że zaskarżona przez skarżącą decyzja [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 sierpnia 2016 r., nr [....], znak [....] odnosi się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2011 r. sygn. II SA/Kr 1230/11. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił, jako wadliwą, decyzję organu I instancji, wskazując m.in., że bezpodstawnie uznano M.S. za stronę postępowania jako zarządcę nieruchomości i niezasadnie nałożono na nią obowiązek.
Organ I instancji został również zobowiązany do ustalenia rzeczywistych właścicieli przedmiotowej nieruchomości.
Powyższe wytyczne, wyrażone w zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, organ I instancji jest obowiązany zastosować w postępowaniu prowadzonym ponownie - wskutek uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji.
Zatem - wobec uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji - organ I instancji będzie ponownie prowadził postępowanie administracyjne.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Na podstawie tego przepisu – wobec odrzucenia skargi – Sąd postanowił zwrócić skarżącej M.S. cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 (pięćset) zł, orzekając jak w pkt 2 sentencji postanowienia.