Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Kr 1353/14 Kraków, dnia 7 listopada 2014 r.
Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220§1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi.
Niezależnie od tego Sąd zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzuca także skargę w sytuacji gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] 7 lipca 2014r. znak [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 i 16 września 2014r. skarżąca została wezwana pod rygorem odrzucenia skargi odpowiednio do: usunięcia w terminie 7 dni jej braków formalnych poprzez nadesłanie 16 egzemplarzy odpisów skargi, a także do uiszczenia w tym samym terminie wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 9 października 2014r. W zakreślonym terminie żądana kwota wpisu nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Podobnie skarżąca nie uzupełniła także braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy, wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargi oraz jej nieopłacenia, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Przyjmując za podstawę swojego rozstrzygnięcia art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a oraz art.58 §1 pkt 3 i §3 p.p.s.a..