Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2001r., wydanym na podstawie art.81 c ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414/ oraz art. 123 § l kpa, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. nałożył na E. B. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] 2001 r. oceny technicznej szopy o wymiarach 9,70 x 6,55 m wraz z trema szopkami zlokalizowanej na działce w B. nr [...] zawierającej:
- - inwentaryzację i ocenę stanu technicznego przedmiotowego obiektu oraz zgodność wykonanych robót budowlanych z obowiązującymi w tym zakresie normami i przepisami w okresie budowy
- - projekt zmian i przeróbek w celu doprowadzenia obiektu do zgodności z obowiązującymi przepisami i normami w przypadku stwierdzenia odstępstw od w/w przepisów.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że podczas oględzin w dniu [...] 2001r. stwierdzono, że na przedmiotowej działce zlokalizowana jest szopa o wymiarach 9,70 x 6,55m, posiadająca drewniane ściany, dach o konstrukcji drewnianej kryty dachówką. Do szopy dobudowano 2 szopki od strony północnej i l od strony południowej. Szopa usytuowana jest w odległości ok.85 cm od granicy T. K. (ściana drewniana). Inwestor nie przedłożył pozwolenia na budowę, podając, że zaginęły. Oświadczył, że szopa wybudowana została w latach 1969-1970, 2 drewniane szopki od strony północnej w 1972r, a szopka od strony południowej około 1969-1970 roku. Szopa używana jest do przechowywania sprzętu rolniczego. Organ I instancji stwierdził, że obiekt narusza przepisy obowiązujące w okresie budowy (§ 10 ust. l oraz § 20 ust. 14 Zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego) Jak również obecnie obowiązujące przepisy (§12 ust.4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 14.12.1994r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie).
Zdaniem organu istnieje możliwość doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodności z przepisami obecnie obowiązującymi, a zakres zmian i przeróbek winien określić projekt budowlany opracowany przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane.
W zażaleniu na to postanowienie E. B. zarzucił, że brak jest podstaw do nałożenia na niego obowiązku przedłożenia oceny technicznej wiaty magazynowej.
Podał, że uzasadnieniem dla nałożenia na niego kwestionowanego obowiązku było założenie organu, że nie legitymuje się pozwoleniem na budowę przedmiotowego obiektu.
Podniósł, że brak pozwolenia na budowę i jego zaginięcie nie jest tożsame.
Zgodnie ze szkicem stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę, szopa została postawiona w odległości Im od granicy. Pomiar dokonany w czasie oględzin jest błędny.
Organ nie ustalił jednoznacznie, że popełniona została samowola budowlana, ani też, że dokonano odstępstw od warunków pozwolenia.
Celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami wystarczającym jest nakazanie dobudowania ściany szczytowej szopy w granicy nieruchomości, do czego wystarczająca jest wiedza techniczna pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Postanowieniem z dnia [...] 2001r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 138 § l pkt l i art.144 kpa, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane prawidłowo i zgodnie z obowiązującym prawem.
Zgodnie z powołanym przez organ I instancji przepisem art.81 c ust.2 prawa budowlanego, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. l, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.
W analizowanej sprawie szopa została zrealizowana niezgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, a ponadto zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jej stanu technicznego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie E. B. wniósł o jego uchylenie, podtrzymując zarzuty zawarte w zażaleniu.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97. § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Przepis art.81 c ust.2 prawa budowlanego miał następujące brzmienie:
"Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. l, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia."
Sprawując kontrolę legalności podnieść należy, że postanowienie organu I instancji, powołując się na art.81 c ust.2 prawa budowlanego z 1994r, nie ustosunkowuje się w ogóle do hipotezy tego przepisu: "powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego".
Organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie istnieją uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego obiektu, jednakże w żaden sposób tego nie uzasadnił. Zauważyć należy, że w oględzinach przeprowadzonych w dniu [...] 2001r. wzięli udział dwaj inspektorzy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. Z treści protokołu nie wynika, że osoby te zauważyły taki stan obiektu, który mógłby powodować powstanie jakichkolwiek, nie mówiąc o uzasadnionych, wątpliwości co do jego stanu technicznego. Postanowienie organu administracji architektoniczno-budowlanej i postanowienie organu nadzoru budowlanego, wydane na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), nakładające na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, a także na dostawcę wyrobów budowlanych, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz, ma charakter dowodowy.
Przepis ten nie może stanowić podstawy do nałożenia obowiązku przedstawienia oceny technicznej zgodności wykonanych robót budowlanych z obowiązującymi w tym zakresie normami l przepisami w okresie budowy, ani też nałożenia obowiązku przedłożenia projektu zmian i przeróbek w celu doprowadzenia obiektu do zgodności z obowiązującymi przepisami i normami w przypadku stwierdzenia odstępstw od w/w przepisów.
Wobec powyższego, stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie narusza art.81 c ust.2 prawa budowlanego.
Stosownie do treści art. 145 § l pkt a ł c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.