Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2018 r. Sąd odrzucił zażalenie A. B. na zarządzenie z dnia 12 grudnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Przyczyną odrzucenia było nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia poprzez niedołączenie jego odpisu, pomimo wezwania.
Odpis postanowienia doręczono A. B. w dniu 9 lutego 2018 r. 16 lutego 2018 r. A. B. złożyła zażalenie na to postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu "do usunięcia braków formalnych z zarządzenia z dnia 29 grudnia 2017 r.". Z treści wniosku wynika, że chodzi o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na zarządzenie z 12 grudnia 2017 r. i tak też wniosek ten został potraktowany.
W piśmie tym skarżąca zwróciła uwagę, że w tej sprawie dwukrotnie wniosła zażalenia datowane na 4 grudnia 2017 r.: pierwsze dotyczyło zarządzenia z 16 listopada 2017 r., z drugie, datowane omyłkowo, dotyczyło zarządzenia z 12 grudnia 2017 r. Wezwanie do usunięcia braków formalnych dotyczyło zażalenia z 4 grudnia 2017 r. i skarżąca wykonała je, dołączając do akt sprawy odpis pierwszego z wymienionych wcześniej zażaleń. Wezwanie nie było precyzyjne.
Sąd zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że przekroczenie terminu nie było przez skarżącą zawinione.
Jak wynika z akt sprawy pierwsze zarządzenie wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi datowane było na 16 listopada 2017 r. (k. 13). Zażalenie skarżącej na to zarządzenie nosiło datę 4 grudnia 2017 r. (k. 23). Zarządzenie z 16 listopada 2017 r. zostało przez WSA uchylone (k.
27) i do A. B. skierowano nowe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi – datowane na 12 grudnia 2017 r. (k. 28). Skarżąca również i to zarządzenie zaskarżyła zażaleniem, przy czym zażalenie to również nosiło datę 4 grudnia 2017 r., ale wpłynęło do Sądu w dniu 22 grudnia 2017 r. (k.33)
W wezwaniu do usunięcia braków formalnych zażalenia (k.
35) zaznaczono, że chodzi o usunięcie braków formalnych zażalenia z 4 grudnia 2017 r. od zarządzenia z dnia 12 grudnia 2017 r. Skarżąca dołączyła odpis zażalenia z 4 grudnia 2017 r. na zarządzenia z 16 listopada 2017 r. W piśmie przewodnim zaznaczyła, że przedstawia odpis zażalenia z 4 grudnia 2017 r. bowiem o zażalenie z tej daty była wzywana.
W ocenie Sądu wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia jednoznacznie i precyzyjnie powoływało nie tylko datę zażalenia (4 grudnia 2017 r.), lecz również datę zaskarżonego zarządzenia – 12 grudnia 2017 r. Skarżąca dołączyła odpis zażalenia wprawdzie z daty 4 grudnia 2017 r., jednak na zarządzenie z 16 listopada 2017 r. Prawdą jest, że w wezwaniu nie podano daty wpływu zażalenia do Sądu, podano jednak datę zaskarżonego aktu, co nie pozostawiało wątpliwości, o które z zażaleń datowanych na 4 grudnia 2017 r. chodzi. Z tego względu dołączenie nieprawidłowego odpisu zażalenia nie może zostać uznane za niezawinione przez skarżącą.
Biorąc powyższe pod uwagę należało odmówić skarżącej przewrócenia terminu do wniesienia zażalenia na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a.