Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A. P. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 6 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie obiektu budowlanego pozostałego po częściowej przebudowie. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik skarżącej adw. W. M. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu A. P. przez J. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Niniejsze wezwanie było jasne i precyzyjne. Bezpośrednio wynikało z niego, że należy przedłożyć pełnomocnictwo udzielone przez A. P. swojej matce J. S.. Jednakże przy piśmie z dnia 7 grudnia 2016 r. nadesłano jedynie pełnomocnictwo udzielone przez J. S. adw. W. M..
Pismem z dnia 16 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa procesowego wskazując, że J. S. nie miała możliwości przedłożenia żądanego pełnomocnictwa udzielonego jej przez skarżącą A. P. z uwagi na własną poważną chorobę. J. S. nie miała możliwości doręczenia pełnomocnictwa do kancelarii, gdyż cierpi na poważne schorzenie kręgosłupa i często odczuwa rozległe bóle pleców.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., póz. 718 ze zm.), zwanej dalej P. p. s. a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności
Sygn. akt II SA/Kr 1368/16 procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie.
W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi tj. złożenia pełnomocnictwa procesowego, pełnomocnik skarżącej upatruje w tym, iż w terminie zakreślonym do uzupełnienia tego braku nie miał kontaktu z J. S. z powodu jej choroby i tym samym nie była ona w stanie przynieść mu wymaganego pełnomocnictwa.
Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, który dopuszczając się negatywnych zaniedbań oraz uchybień swoim działaniem działa bezpośrednio na szkodę mocodawcy. Dodatkowo, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu (również przy ocenie formalnych aspektów wniosku) należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (wyrok Sądu Najwyższego z 21 lutego 2002 r,, sygn. akt l PKN 903/00, LEX nr 458944). Mocodawca ponosi zaś ryzyko ujemnych skutków działania pełnomocnika. Przykładając obiektywny miernik staranności w działaniu do sytuacji, jaka miała miejsce w sprawie, stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącej nie dochował wymaganej od niego staranności i dbałości o interesy procesowe swojego mocodawcy.
Pełnomocnik miał obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Powinien zadbać o zabezpieczenie jego interesów procesowych. Brak możliwości kontaktu z mocodawcą nie jest okolicznością usprawiedliwiającą okoliczności związane z realizacją stosunku wewnętrznego pełnomocnictwa, to jest relacje między mocodawcą i pełnomocnikiem pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych. W tej sytuacji bez znaczenia pozostaje okoliczność, że pełnomocnik miał trudności w skontaktowaniu się z mocodawcą (por. postanowienia NSA z dnia 2 października J2013 r. sygn. akt l OZ 858/13, z dnia 23 września 2014 r. sygn. akt II GZ 523/14).
Należy zaznaczyć, że pomimo choroby J. S. utrudniającej poruszanie się pełnomocnik miał zapewne możliwość skontaktowania się z nią i odebrania od niej osobiście pełnomocnictwa, co pozwoliłoby mu na zachowanie zakreślonych terminów 3
Niezależnie od powyższego zauważyć też należy, że pełnomocnik skarżącej, szczególnie w sytuacji gdy jest pełnomocnikiem fachowym, już w momencie złożenia skargi winien dysponować podpisanym pełnomocnictwem. W niniejszej sprawie skarga została złożona osobiście do organu w dniu 10 października 2016 r., zakreślony w wezwaniu termin do złożenia pełnomocnictwa upłynął w dniu 8 grudnia 2016. r., a sam dokument pełnomocnictwa został złożony dopiero w dniu 20 stycznia 2017. r, przy czym widnieje na nim data 1 października 2016 r.
Z tych względów wobec braku przesłanki z art. 86 § 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.