Uzasadnienie
W Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu L. S. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 14 lipca 2016 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącego L. S. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego P. G. W piśmie z dnia 16 sierpnia 2016 r. pełnomocnik z urzędu zawiadomił o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2016 r. W opinii tej pełnomocnik zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej urzędu, które to koszty nie zostały uiszczone ani w całości ani, w części.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 14 ust.2 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.