Uzasadnienie
Decyzją z dnia 13 września 2016r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty G. z dnia 29 lipca 2016r., znak: [....] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie funkcjonowania odcinka rowu przebiegającego przez działki nr nr [....] w L. Decyzja ta została doręczona skarżącym w dniu 19.09.2016r. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 53 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu administracyjnego, który wydał takie rozstrzygnięcie. J.B. i C.B. zostali prawidłowo pouczeni w zaskarżonej decyzji o sposobie i terminie wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi przez J.B. i C.B. upływał zatem w dniu 19.10.2016.
Natomiast skargi J.B. i C.B. z daty 19.10.2016 na powołaną wyżej decyzję Dyrektora RZGW w K. zostały nadane przesyłką poleconą w tym samym dniu bezpośrednio do WSA w Krakowie, gdzie wpłynęły w dniu 24.10.2016r. Następnie Sąd niezwłocznie za pismem z dnia 25.10.2016 przesłał je do Dyrektora RZGW K., jako organowi właściwemu, gdzie wpłynęły w dniu 2.11.2016r.
Zatem skargę wniesiono z uchybieniem terminu określonego w przepisie art. 53 par.1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym. Jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłożenie przez sąd, gdyż możliwości takie, przewidziane w art. 84, odnoszą się tylko do terminów sądowych. Jest terminem prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę na podstawie art. 58 § l pkt 2 p.p.s.a. Jest terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu.
Do wnoszenia skargi nie znajdują zastosowania postanowienia art. 83 § 3 p.p.s.a. Przepis ten postanawia, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Reguła wynikająca z tego przepisu może znaleźć zastosowanie tylko do tych pism procesowych, które podlegają złożeniu bezpośrednio do sądu, bowiem ich adresatem jest sąd. Tymczasem skargę składa się wprawdzie do sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia (art. 54 § 1), i ten organ winien być adresatem skargi. Termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej, ale do właściwego adresata. Skoro właściwym adresatem skargi jest organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, reguła z art. 83 § 3 nie może znaleźć zastosowania do oceny zachowania terminu do złożenia skargi.
Mylne oznaczenie sądu, do którego kieruje się pismo procesowe powoduje, że o dokonaniu czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez sąd niewłaściwy. Nie ma znaczenia kto, a mianowicie czy strona, czy np. sąd, do którego błędnie zaadresowano pismo, złoży je w urzędzie pocztowym właściwie zaadresowane; por. uchwały SN z 28 listopada 1988 r., III CZP 33/87, OSNCP 1988, nr 6, poz. 73 i z 10 lutego 1975 r., II CZ 13/75, OSPiKA 1975, nr 10, poz. 216.
W tej sytuacji należy uznać, że dla zachowania terminu konieczne jest, aby przed jego upływem pismo wpłynęło do właściwego organu administracji publicznej. – por. T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz". Warszawa 2008r., s.281-282 i 378. Co jednak nie miało miejsca w niniejszej sprawie.
W przedmiotowej sprawie pisma J.B. i C.B. zawierające skargi wpłynęły do organu administracyjnego (z WSA w Krakowie) w dniu 2.11.2016r., a więc po ustawowym terminie 30 dni do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 19.10.2016r. Podkreślić należy, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu.