Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 17 sierpnia 2015 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 27 lutego 2015 r. nr [...] o ustaleniu opłaty planistycznej dla S. H. w związku ze zbyciem części nieruchomości gruntowej położonej w K. oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,0852 ha obr. [...] jedn. ewid. [...] w kwocie 25 122,90 zł.
Pismem z dnia 7 października 2015 r. S. H. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W niniejszej skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na jego uzasadnienie podniesiono, że aktualnie skarżąca ma trudną sytuację materialną. Prowadzona działalność gospodarcza nie powala obecnie na uiszczenie tak dużej kwoty, a ewentualna przymusowa realizacja roszczenia naraziłaby skarżącą na utratę płynności finansowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji (postanowienia) jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca żąda wstrzymania wykonania decyzji zobowiązującej do zapłaty kwoty 25 122,90 zł stanowiącej opłatę z tytułu wzrostu wartości jej nieruchomości. Zdaniem sądu, skarżąca – mimo, że reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - nie uprawdopodobniła przesłanek przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej. Stwierdzenie, że strony nie stać na uiszczenie opłaty, że nie jest w stanie w najbliższym czasie zgromadzić środków finansowych na jej pokrycie - nie stanowi uprawdopodobnienia braku możliwości poniesienia tego wydatku. Skarżąca nie wskazała w jakiej sytuacji materialnej się znajduje, w jakiej proporcji wysokość opłaty pozostaje do wysokości jej dochodów czy ewentualnie zgromadzonych oszczędności. Nie wskazała też innych okoliczności nawiązujących do jej konkretnej sytuacji. Nie można było w związku z tym przeprowadzić wiarygodnej oceny, że wystąpiły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej wynikające z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Dodać też trzeba, że do uwzględnienia wniosku nie mógł prowadzić argument o prawdopodobnym uchyleniu zaskarżonej decyzji i odpadnięciu podstawy zapłaty, bowiem argument ten nie odpowiada przesłankom z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.