Uzasadnienie
P. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę nr XI/214/99 z dnia 15 lipca 1999 roku Rady Miejskiej w Tarnowie w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Tarnowa.
W wykonaniu Zarządzenia z dnia 14 listopada 2023 r., pismem z dnia 16 listopada 2024 r., k. 72, skarżący został wezwany do przedstawienia dowodu, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi na uchwałę w sprawie Studium, wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżący złożył pismo z 27 listopada 2024 r. z licznymi załącznikami, k. 74 i nast., nie przedstawił jednak dowodu na powyższą okoliczność. Wskazał natomiast dowody świadczące o tym, że Miasto Tarnów od lat znało problem, który stał się przedmiotem zawartego w skardze zarzutu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), która weszła w życie 1 czerwca 2017 roku, zmieniono treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym.
Jednocześnie w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 roku wskazano, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
W związku z tym, na gruncie niniejszej sprawy zastosowanie ma norma art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, w dotychczasowym brzmieniu, zgodnie z którym "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego".
Oznacza to, że dla skutecznego wniesienia skargi na uchwałę podjętą przed dnie 1 czerwca 2017 roku należało, przed jej wniesieniem, skierować do rady gminy wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia.
Dodatkowo należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 maja 2017 roku, "W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa." Z tego znowu wynika, że od ww. wezwania zależy termin do wniesienia skargi na uchwałę podjętą przed 1 czerwca 2017 r.
W związku z tym, że kwestionowaną przez skarżącego uchwałę podjęto w dniu 15 lipca 1999 roku, skargę na nią należało poprzedzić wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do przedstawienia dowodu takiego wezwania, skarżący przedstawił pisma, sporządzone przez różnorakie podmioty, zawierające protesty przeciwko zaskarżonej uchwale. Żaden z tych protestów nie wyczerpuje jednak przesłanek pozwalających uznać go za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Należy podkreślić, że powyższy wymóg ma charakter formalny i musi poprzedzać wniesienie skargi nawet w sytuacji, gdy organ zna zarzuty mieszkańców przeciwko danej uchwale.
Skoro zatem skarżący wniósł skargę bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skarga ta jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł w pkt I na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r.
O zwrocie wpisu orzeczono w pkt II sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu orzeczono o zwrocie skarżącemu kwoty 300 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi.