Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia 13 lipca 2020 r., znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 14 stycznia 2020 r. wnoszącą sprzeciw na wykonanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu.
Decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, została doręczona B. J. w dniu 20 lipca 2020 r.
W dniu 22 lipca 2020 r. (data stempla pocztowego) B. J. wniosła skargę na ww. decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W dniu 31 lipca 2020 r. (data stempla pocztowego) ww. organ przekazał skargę do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który przekazał ją do Wojewody jako organu właściwego przesyłką poleconą w dniu 2 listopada 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca.
Warunkiem zachowania 30-dniowego terminu do wniesienia skargi jest zatem skierowanie jej w tym terminie do właściwego organu. Ustawodawca dopuszcza co prawda możliwość wniesienia skargi wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 p.p.s.a.), jednak taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi oznacza, że w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem innego organu, ten powinien ją przekazać właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu administracji publicznej. Kwestię tę regulują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wywiedzenie skargi inicjuje bowiem postępowanie sądowoadministracyjne i nie należy go traktować jako kolejnego etapu postępowania administracyjnego.
Oznacza to, że nie będzie miał tu zastosowania art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 poz. 2096 ze zm.). Pogląd ten jest jednolicie prezentowany w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 19 marca 2020 r., sygn. I OZ 253/20, postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. II GZ 35/18, postanowienie z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. II FZ 727/18). Odejście od powyższego stanowiska, czyli uznanie, że pomimo skierowania pisma do niewłaściwego organu, termin do jego wniesienia jest zachowany, musiałoby zostać wyraźnie przewidziane przez ustawodawcę (jak w przypadku wspomnianego przepisu zawartego w art. 53 § 4 p.p.s.a. w stosunku do skargi wniesionej bezpośrednio do sądu). Wnosząc skargę w sposób nieprawidłowy, skarżąca przyjęła na siebie ryzyko ewentualnego uchybienia terminu i konsekwencji z tym związanych, wraz z możliwością odrzucenia skargi włącznie (postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. II GZ 35/18).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 20 lipca 2020 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie, że przysługuje na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Wojewody. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 19 lipca 2020 r. Skarżąca wniosła skargę za pośrednictwem innego organu, przekazanie skargi do organu właściwego tj. Wojewody miało miejsce dopiero w dniu 2 listopada 2020 r. Należy zatem uznać, że skarga została wniesiona w dniu 2 listopada 2020 r., a więc po terminie. Skarżąca nie zwracała się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na względzie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.