Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 21 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1385/16

Uzasadnienie

IISA/Kr1385/16

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek U. i G. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 sierpnia 2016 r.

Z uwagi na fakt, iż podane przez wnioskodawców informacje dotyczące jego stanu majątkowego i rodzinnego okazały się niewystarczające, referendarz działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 18 stycznia 2017 r., wezwał Wnioskodawców do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania następujących informacji:

1. - udokumentowanie za pomocą kserokopii faktur i rachunków miesięcznych kosztów utrzymania, w szczególności opłat za media za ostatni okres rozliczeniowy (gaz, prąd, woda, ścieki - dotyczy wszystkich nieruchomości, których skarżący jest właścicielem lub współwłaścicielem) a także telefon, ubezpieczenia, podatek od nieruchomości, wydatki na żywność i leki, wizyty lekarskie, aktualnych zaświadczeń o stanie zdrowia. W przypadku zaległości z tytułu tych opłat za media należy przedstawić aktualne zaświadczenie z właściwych organów potwierdzających tę okoliczność;
2. - przedstawienie historii rachunku bankowego skarżących za ostatnie trzy miesiące, z aktualnym saldem;
3. - przedłożenie kserokopii umowy kredytowej wraz z harmonogramem spłat kredytu;
4. - przedłożenie zeznania podatkowego skarżących za rok 2015;
5. - oświadczenie czy są właścicielami lub współwłaścicielami pojazdów mechanicznych - markę i rok produkcji;
6. - oświadczenie czy korzystają oni z pomocy opieki społecznej, jeśli tak to w jakim zakresie niech przedstawią stosowne decyzje;

Wezwanie to zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcom w dniu 24 stycznia 2017 r. Wnioskodawcy nie wykonali nałożonego przez sąd obowiązku uzupełnienia wniosku. W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 5 lutego 2017 r. wyjaśnili, iż nie mogli skutecznie wykonać zarządzenia sądu i uiścili stosowna opłatę od skargi – dołączając potwierdzenie przelewu.

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje:

W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy wymienionych w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy. Wskazuje ona, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. To strona ma wskazać taką sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn.. akt II SA/GL 823/09). Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnień wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przesz niedostarczenie dokumentów, bądź nieskładanie wyczerpujących oświadczeń musi mieć wpływ na dokonywaną przez orzekającego ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GZ 296/10).

Dlatego też w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy w ocenie orzekającego nie wykazali, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie. Brak współpracy z ich strony w kwestii wyjaśnienia wątpliwości co do stanu majątkowego i rodzinnego uniemożliwił rzetelną ocenę ich sytuacji finansowej.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).