Uzasadnienie
D. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 listopada 2021 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia 24 sierpnia 2021 r., znak: [...] o ustaleniu skarżącej jednorazowej opłaty w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w miejscowości C., którą stanowi działka ewidencyjna nr [...], w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Na jego uzasadnienie podano, że sytuacja zawodowa i rodzinna skarżącej świadczy o wysokim prawdopodobieństwie wyrządzenia jej niepowetowanej szkody, jeżeli decyzja zostanie uchylona. Skutków tej szkody nie ma się również odwrócić. Skarżąca utrzymuje się z niewielkich świadczeń emerytalno-rentowych, konieczność zapłaty [...] zł spowoduje niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Ze względu na wysokość dochodów skarżąca nie może liczyć na pożyczkę z banku, co oznacza konieczność skorzystania z usług parabanków, które oferują pożyczki z bardzo wysokim oprocentowaniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329- zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl), "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy również wyjaśnić, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wykazała okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przedstawiono żadnych dokumentów mogących świadczyć o jej trudnej sytuacji finansowej i tym samym umożliwiających Sądowi ocenę rzeczywistej kondycji majątkowej skarżącej. Nie wiadomo jaka jest jej wysokość "świadczeń emerytalno-rentowych", czy posiada oszczędności oraz jak kształtują się obciążenia jej budżetu domowego. Twierdzenia wniosku pozostały gołosłowne. Wątpliwości pogłębia fakt, że w aktach sprawy zalega akt notarialny z dnia 25 września 2020 r. nr Rep. A Nr [...] z którego wynika, że skarżąca z tytułu sprzedaży udziału [...] w prawie własności nieruchomości położonej w miejscowości C., Gmina N. W. składającej się z działek nr [...], [...] i [...] otrzymała kwotę [...]zł.
Ze wskazanych powyżej powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.