Uzasadnienie
Wojewoda postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2018 r., znak: [...] uchylił postanowienie Starosty [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku hotelowego wraz z urządzeniami budowalnymi (wodociągiem, kanalizacją sanitarną, deszczową, odwodnieniem liniowym, instalacją gazową, instalacją ct, niskoprądową, elektryczną) na działkach nr [...], [...] obr. [...] położonych w Z., w rejonie ul. [...] i orzekł o braku podstaw do zawieszenia postępowania. Podstawą takiego rozstrzygnięcia było stanowisko organu II instancji, że wszczęcie postępowania w sprawie wpisu zabytku do rejestru w trybie ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2017.2187) nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisane wyżej postanowienie wniosła Parafia [....]. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca argumentowała, że niewstrzymanie wykonania postanowienia spowoduje wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, która nie będzie uwzględniała specyfiki nieruchomości wpisanych do rejestru zabytków, mogąc tym samym nadmiernie ingerować w substancję zabytków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302, zwanej dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd - na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem - w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Dokonując oceny złożonego przez stronę skarżącą wniosku, należy wskazać, że skarga dotyczy kwestii wpadkowej, jaką jest zawieszenie postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Zatem ocenie będzie podlegała jedynie słuszność działania organów administracji co do rozpoznania tej kwestii wpadkowej. Poza granicami tak rozumianego przedmiotu sprawy znajduje się kwestia tego, jakie merytoryczne rozstrzygnięcie zostanie wydane w sprawie właściwej. W związku z tym zauważyć należy, że jedynym skutkiem wydania postanowienia o uchyleniu postanowienia zawieszającego postępowanie jest dalsze prowadzenie postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.
Zatem przytoczone we wniosku argumenty przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia dotyczą w istocie skutków decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, o ile taka zostanie wydana. Dopiero w odniesieniu do decyzji kończącej postępowanie strona będzie mogła domagać się ochrony tymczasowej według przesłanek przewidzianych przez stosowne przepisy procesowe, w tym również z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Należy również zwrócić uwagę, że jedynym bezpośrednim skutkiem zaskarżonego postanowienia jest wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia organu I instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania. Tymczasem wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis.
W-wa 2005, str. 295). Orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, które nie przyznają stronom praw, ani nie nakładają na nie obowiązków, ze swej istoty nie podlegają wykonaniu, a co za tym idzie nie można wstrzymać ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taki właśnie charakter ma zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie kasatoryjne, które nie posiada ze swej istoty przymiotu wykonalności. Poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia nie nastąpiło merytoryczne "załatwienie sprawy", lecz uchylenie postanowienia organu I instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania.
Należy więc stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie przyznaje żadnych uprawnień, ani też nie nakłada obowiązków, których wykonanie mogłoby, w razie uchylenia postanowienia przez Sąd, doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. - należało orzec jak w sentencji postanowienia.