Uzasadnienie
postanowienia z dnia 19 lutego 2008 r.
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi C. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia z uwagi na fakt, że została ona sporządzona i wniesiona osobiście przez skarżącą.
Powyższe postanowienie zostało doręczone C. J. w dniu 8 stycznia 2008 r.
W dniu 15 stycznia 2008 r. skarżąca złożyła na postanowienie z dnia 26 listopada 2007 r. sporządzone przez siebie zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej ppsa (DZ. U. Nr 153, poz. 1270) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym wymaganie to jest spełnione jeżeli zażalenie wnosi osoba posiadająca kwalifikacje określone w art. 175 § 2 ppsa, jak również w art. 175 § 3 w odniesieniu do określonej kategorii spraw. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać tego typu zażalenie, aby mogło zostać skutecznie wniesione. W przeciwieństwie bowiem do wymogów formalnych przewidzianych dla pisma procesowego, których braki mogą zostać usunięte w trybie art. 49 ppsa, sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez osobę do tego nieuprawnioną należy do braków nieusuwalnych.
W konsekwencji, podlega odrzuceniu bez wzywania strony o jego uzupełnienie. Skarżąca nie jest osobą, która byłaby uprawniona do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej i mimo stosownego pouczenia, wniosła zażalenie sporządzone osobiście. Skutkuje to stwierdzeniem niedopuszczalności zażalenia w rozumieniu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa i jego odrzuceniem.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.