Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem nr [...] z dnia 25 kwietnia 2014 r. znak: [...] uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. nakładające na J. M. grzywnę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Postanowienie WINB w K. zostało doręczone J. M. 30 kwietnia 2014 r. (k. 30 akt adm.).
W dniu 18 sierpnia 2014 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. postanowienie WINB w K.. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zdaniem skarżącego wniosek ten zasługuje na uwzględnienie, "bowiem w przeciwnym wypadku zostałby pozbawiony możliwości postanowienia o odmowie wyłączenia organu od udziału w postępowaniu administracyjnym".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest zasadny i podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07 - orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podkreślić należy, że to strona ubiegająca się o przywrócenie terminu zobowiązana jest do podania okoliczności przemawiających za tym, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy i to na niej spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu, zaś sąd rozpoznający wniosek nie jest zobowiązany do zastępowania strony w tym zakresie.
Odnosząc powyższe rozważania do wniosku J. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zauważyć należy, że skarżący w swoim wniosku nie podał, ani nawet nie zasygnalizował, żadnych okoliczności przemawiających za tym, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i ograniczył się do niepopartego niczym twierdzenia, że wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na taką treść wniosku Sąd uznał, że nie zachodziły podstawy do wzywania skarżącego do uzupełniania przedmiotowego wniosku.
Podsumowując, w ocenie Sądu skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że po odebraniu postanowienia WINB w K. miały miejsce takie okoliczności, które w sposób obiektywny uniemożliwiły skarżącemu wniesienie skargi w terminie.
W związku z powyższym Sąd uznał, że nie zachodziły podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie uchybionego terminu. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa.