Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. znak [...] Wojewoda, po rozpatrzenia zażalenia A. i R.G. na postanowienie Starosty T. z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] o wstrzymaniu z urzędu wykonania decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, iż z analizy materiału dowodowego wynika, że w sprawie zachodzą okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowa, bowiem w dacie wydania decyzji z dnia [...].
12. 2009 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-usługowego wraz z towarzyszącymi urządzeniami budowlanymi inwestorzy tj. A. i R.G. nie mieli prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W szczególności współwłaściciele nieruchomości J. i E.K. nie brali udziału bez własnej winy w postępowaniu o pozwolenie na budowę i nie wyrazili zgody na przedmiotową inwestycję.
W związku z przepisem art. 32 prawa budowlanego zawierającym wymóg posiadania prawa do dysponowania nieruchomością przez inwestora na cele budowlane organ był zobowiązany na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. do wydania zaskarżonego postanowienia.
W skardze wniesionej od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący A. i R.G. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnosząc, że w chwili obecnej nie mogą rozpocząć planowanych robót budowlanych, narażając się tym samym na niemożliwe do odwrócenia wygaszenie decyzji o pozwoleniu na budowę.
Ponadto skarżący podnieśli, że ponoszą straty finansowe. Prowadzą bowiem działalność gospodarczą i w związku z planowaną inwestycją wynajęli dwa magazyny, za które płacą czynsz w kwocie [...] zł miesięcznie. Pod planowaną inwestycję zostały otworzone w bankach dwie linie debetowe, które nie wykorzystane powodują naliczanie karnych odsetek na łączną kwotę około [...] zł miesięcznie.
Skarżący zakwestionowali też istnienie podstaw wskazanych w art. 152 k.p.a. do wstrzymania przez organ administracji wykonania decyzji, której dotyczy wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przepis art. 152 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Bezsporną jest okoliczność, że Starosta T. w Z.:
- - wznowił wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia [...].
- 07. 2010 r. -postępowanie administracyjne na wniosek E. i J.K. współwłaścicieli nieruchomości, którzy bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji, oraz że
- - zaskarżonym postanowieniem na podstawie art. 152 k.p.a. wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji nr [...] z dnia [...].
- 12. 2009 o zatwierdzeniu projektu o pozwoleniu na budowę objętej nią inwestycji z uwagi na fakt, że współwłaściciele nieruchomości E. i J.K. nie wyrazili zgody na realizację przedmiotowej inwestycji, a tym samym inwestorzy A. i J.G. nie posiadali prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane stosownie do wymogu zawartego w przepisie art. 32 ust. 4 pkt. 2 prawa budowlanego.
W tej sytuacji podniesione argumenty, że może wystąpić szkoda na skutek niewstrzymania postanowienia nie mogą odnieść skutku. Postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę zostało wznowione, a wynik postępowania wznowieniowego będzie miał rozstrzygające znaczenie dla kolizji interesów, która wystąpiła po ujawnieniu się współwłaścicieli nieruchomości nie biorących udziału w sprawie.
Należy dodać, że w sytuacji gdy organ ocenił, iż istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę zachodzi obawa, że inwestycja wnioskodawców niesie w sobie ryzyko strat.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w sentencji nie znajdując podstaw do wstrzymania postanowienia w oparciu o przepis art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r., nr 153, poz. 1270 zezm