Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 t.j.) - dalej określanej jako p.p.s.a. – Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935) - dalej jako "ustawa nowelizująca". Wprowadziła ona zmiany między innymi w zakresie art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - przepisy art. 52 i art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Wynika z tego, że dla ustalenia, która wersja przepisów art. 52 i 53 ustawy p.p.s.a. ma zastosowanie w danej sprawie rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu.
Niewątpliwie zaskarżona uchwała została uchwalona przed wejściem w życie ustawy nowelizującej (co nastąpiło 1 czerwca 2017 r.), a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdą przepisy art. 52 i 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W myśl § 4 art. 52 w brzmieniu sprzed nowelizacji w przypadku między innymi aktów prawa miejscowego - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. II OPS 2/07 (dostępną w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych) przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania.
Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że skarga W.S. została wniesiona po terminie.
W dniu 1 lipca 2019 r. W.S. zwrócił się do Rady Gminy Sułkowice o usunięcie naruszenia prawa w ramach zaskarżonej obecnie uchwały.
Przewodniczący Rady Miejskiej pismem z dnia 15 lipca 2019 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 17 lipca 2019 r.) poinformował o przedstawieniu sprawy podczas posiedzenia wspólnego Komisji Rady Miejskiej i o przekazaniu sprawy do Burmistrza Gminy w celu rozpatrzenia.
Pismem z dnia 7 sierpnia 2019 r. udzielona została odpowiedź, podpisana przez zastępcę Burmistrza Gminy Sułkowice - doręczona skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2019 r.
Następnie pismem z dnia 2 września 2019 r. W.S. wniósł zaadresowaną do Rady Miejskiej w Sułkowicach "skargę na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego". Z treści tego pisma w żaden sposób nie wynika, by zamiarem skarżącego było przekazanie sprawy do sądu administracyjnego już na tym etapie postępowania.
Na pismo to została udzielona odpowiedź (doręczona skarżącemu w dniu 3 października 2019 r.).
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na przedmiotową uchwałę została przez W.S wniesiona w dniu 29 października 2019 r.
Jak z powyższego wynika, wymagane ustawą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione w dniu 1 lipca 2019 r., natomiast pismo z dnia 2 września 2019 r. było kolejnym pismem w sprawie (co wynikało z jego treści).
Termin na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynosi 60 dni od dnia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa albo 30 dni od udzielenia odpowiedzi na to wezwanie.
W okolicznościach niniejszej sprawy skarżącemu udzielono odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 13 sierpnia 2019 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 12 września 2019 r.
Nie zachowano również sześćdziesięciodniowego terminu od złożenia (w dniu 1 lipca 2019 r.) wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Wobec powyższego należało uznać, że skarga do WSA z dnia 29 października 2019 r. jako wniesiona po terminie podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu wniesionego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.