Uzasadnienie
UZASADNINIE wyroku z dnia 6 grudnia 2012r.
Postanowieniem z dnia 7 września 2012 roku (......) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T., po ponownym rozpoznaniu utrzymało w mocy postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. z dnia 30 lipca 2012 roku (.....) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Wójta Gminy T. z dnia 9 października 2009 roku znak: [....] w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału działki nr [....] położonej w miejscowości Z., przedstawiając w uzasadnieniu motywy rozstrzygnięcia.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła J.Z., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia, z uwagi na brak w aktach właściwych map.
Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 roku skarżąca oraz dopuszczony do udziału w sprawie w charakterze uczestnika Z.K. podnieśli, że Z.K. jest wraz ze skarżącą współwłaścicielem działki nr [....] położonej w miejscowości Z. od dnia 6 czerwca 2012 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt.
Skarga skutkuje uchyleniem tak zaskarżonego, jak i poprzedzającego je postanowienia SKO.
Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1b p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję, uchyla ją, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W myśl natomiast art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Z redakcji zacytowanego art. 145 § 1 pkt 1b p.p.s.a. wynika, że tzw. podstawa wznowieniowa jest odrębną od naruszenia prawa materialnego i innego naruszenia przepisów postępowania, przesłanką do uchylenia zaskarżonego aktu i tak jak naruszenie prawa materialnego, jak też inne naruszenie przepisów postępowania, uwzględniana jest przez sąd administracyjny z urzędu. Jak bowiem wynika z wcześniej przytoczonych przepisów, sąd administracyjny zobowiązany jest z urzędu dokonać kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu, w kontekście wszystkich obowiązujących przepisów prawa.
Podkreślić przy tym należy, że w myśl art. 145 p.p.s.a., w przypadku naruszenia przez organ prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, Sąd administracyjny zobligowany jest do uchylenia zaskarżonego aktu bez konieczności dokonywania oceny, czy stwierdzone uchybienie miało i ewentualnie jaki wpływ na wynik postępowania administracyjnego. Jak wynika z treści tego przepisu, dokonanie takiej oceny jest konieczne jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1a p.p.s.a.), czy też w wypadku naruszenia innych przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a.).
Przechodząc do niniejszej sprawy należy wskazać, że jak wynika z okoliczności, które ujawniły się na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 roku i co wynika z oświadczenia skarżącej oraz aktu notarialnego Rep. [....] z dnia 6 czerwca 2012 roku (k.17-19 a.s.), od dnia 6 czerwca 2012 roku Z.K. jest wraz ze skarżącą współwłaścicielem działki nr [....] położonej w miejscowości Z., a zatem działki, której dotyczy kontrolowane przez sąd postępowanie administracyjne. Tak więc przedmiotowe postępowanie administracyjne powinno się toczyć również z udziałem Z.K.. Tymczasem jak wynika z akt administracyjnych, organ prowadził postępowanie bez udziału tej osoby, postanowienia wydane zostały po 6 czerwca 2012 roku, w związku z czym doszło do naruszenia przepisów postępowania, w stopniu obligującym Sąd do uchylenia zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia.
Uzupełniająco należy wskazać, że uchylając postanowienia, sąd nie dokonał merytorycznej oceny zarzutów skargi i poglądów przedstawionych przez organ, gdyż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, które w myśl art. 153 p.p.s.a. wiązałyby organy i sąd w dalszym toku postępowania, wyrażona zostałaby bez udziału wszystkich stron postępowania, bez zapoznania się z ich stanowiskiem i w praktyce czyniłaby ich udział w sprawie czysto iluzorycznym.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b p.p.s.a. i art. 152 p.p.s.a., przy czym o kosztach na podstawie art. 200 w/w ustawy.