Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skarg R.S. i A.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 14 października 2015r., znak: [....] w przedmiocie zwrotu podania.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r. oddalił wniosek R.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowienie to zostało doręczone R.S. w dniu 27 czerwca 2016 r.
Pismem datowanym na dzień 8 lipca 2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym 9 lipca 2016 r., R.S. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza. Następnie pismem opatrzonym tą samą datą, nadanym w urzędzie pocztowym 13 lipca 2016 r., R.S. wniósł kolejny sprzeciw, różniący się nieco treścią od poprzedniego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. wymienione są zarządzenia postanowienia, wydawane przez referendarza, w tym postanowienia w przedmiocie prawa pomocy. Stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Postanowienie referendarza zostało doręczone R.S. w dniu 27 czerwca 2016 r. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia sprzeciwu był dzień 4 lipca 2016 r., natomiast R.S. wniósł pierwszy sprzeciw w dniu 9 lipca 2016 r., a drugi – w dniu 13 lipca 2016 r.
Oba środki zaskarżenia zostały zatem wniesione z uchybieniem terminu, co mając na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 259 § 2 p.p.s.a.