Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 r. (SKO-ZP-415-129/17) na podstawie art. 37 §6 pkt 1 kpa w zw. z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1073) Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło, że organ – Burmistrz Miasta Z. nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Na powyższe rozstrzygnięcie - zgodnie z zawartym w nim pouczeniem - A. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sad Administracyjny w K., zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej w skrócie jako "ppsa") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 kpa. Wskazać należy, że postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ppsa). Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (art. 141 § 1 kpa).
Należy również wskazać, że jakkolwiek zgodnie z art. 112 w zw. z art. 126 kpa błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, to przepis ten nie stwarza podstawy do rozpoznania skargi w sprawie w której skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.