Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31.03.2000 r. (znak: [...]) Starosta Powiatowy w [...], działając na podstawie art. 49 ust. 1 i art. 55 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr 89 poz. 414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr 207 poz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.), odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego budynku gospodarczego na działce nr 1 położonej w L. - jako budynku handlowo-gastronomicznego.
Odwołanie B. N. nie zostało uwzględnione i Wojewoda [...] decyzją z dnia 2.06.2000 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje podnosząc w uzasadnieniu co następuje:
1/ przedmiotowy budynek przeznaczony jest do rozbiórki na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia 12.08.1994 r., (znak: [...]), której wykonanie odroczono do czasu rozpoczęcia prac związanych z przebudową drogi E-4 i zezwolono na jego czasowe wykorzystanie do celów gospodarczych, 2/ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] ostateczną decyzją z dnia 27.01.2000 r., (znak: [...]) odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzja z dnia 15.12.1994 r., na podstawie której odroczono wykonanie rozbiórki obiektu i zezwolono na jego czasowe wykorzystanie do celów gospodarczych, 3/ ustosunkowując się zarzutu odwołania podniesiono, że decyzja z dnia 15.12.1994 r., nie dawała inwestorowi żadnych podstaw do prowadzenia robót budowlanych a jeżeli były one prowadzone to były samowolą budowlaną. Zarzuty odnoszące się do decyzji nakazującej rozbiórkę nie mają wpływu na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej, gdyż decyzja ta jest decyzją ostateczną i polemika z jej słusznością jest bezprzedmiotowa.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył B. N. i nie precyzując żądania skargi, podniósł co następuje;
1/ w dniu 7.02.2000 r. złożył w Starostwie Powiatowym w [...] wniosek o pozwolenie na użytkowanie budynku zlokalizowanego na działce nr 1 w L. - jako budynku handlowo-gastronomiczno-noclegowego.
Wniosek ten oparty został o prawomocną decyzje b. Urzędu Rejonowego w T. (znak: [...]) którą odroczono rozbiórkę przedmiotowego obiektu i zezwolono na wykorzystywanie go do celów gospodarczych. W związku z tą decyzją skarżący dokonał szeregu nakładów na nieruchomość w celu przystosowania budynku do celu na jaki został przeznaczony przez wspomnianą decyzją i spełnienia wymogów stawianych przez prawo naprowadzenie działalności gospodarczej"".
2/ odmowa pozwolenia na użytkowanie obiektu "stoi w jaskrawej sprzeczności z wcześniejszą decyzją zezwalającą mi na wykorzystywanie tego budynku do celów gospodarczych, tak więc z mocy samego prawa jest nieważna ".
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu, dodatkowo podnosząc, że decyzja odraczająca rozbiórkę i zezwalająca na czasowe użytkowanie samowolnie rozbudowanego gospodarczego na cele na które był on pierwotnie przeznaczony, a więc jako budynek gospodarczy w rozumieniu § 3 pkt. 11 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wykorzystywanie budynku na cele gospodarcze nie jest tożsame z prowadzeniem działalności gospodarczej określonej w ustawie o działalności gospodarczej. Bezpodstawny jest więc zarzut, że na podstawie decyzji o odroczeniu rozbiórki mógł skarżący przystosować obiekt do prowadzenia w nim działalności gastronomiczno-handlowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną.
Dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia (art. 145 § 1 pkt. 1-3 p.o.p.s.a.)
- a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarżący domagał się wydania pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego budynku gospodarczego - jako budynku handlowo-gastronomicznego. Odmawiając wydania żądanego pozwolenia na użytkowanie organ I instancji powołał się na przepis art. 49 ust. 1 i art. 55 Prawa Budowlanego z 1994 r. Oczywiście odwołań;3 się do wyżej przytoczonych przepisów jest błędne - a przepisy te dotyczące obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w sprawie nie mogą mieć zastosowania. Nie mniej jednak stanowisko orzekających organów zawarte w końcowym rozstrzygnięciu jest trafne. W istocie rzeczy skarżącemu chodzi o pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania obiektu gospodarczego na budynek handlowo-gastronomiczny. Kwestie zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych reguluje przepis art. 71 Prawa Budowlanego z 1994 r. Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego może dotyczyć obiektu legalnie istniejącego.
W sprawie natomiast mamy do czynienia z obiektem w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki a jedynie jej wykonanie odroczono do czasu rozpoczęcia prac związanych z przebudową drogi E-4 zezwalając na jego czasowe wykorzystanie do celów gospodarczych. W stosunku do obiektu co do którego orzeczono nakaz rozbiórki, którą jedynie odroczono, nie może mieć zastosowanie przywołany wyżej przepis art. 71 Prawa Budowlanego z 1994 r.
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo w stopniu nakazującym uchylenie zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.