Uzasadnienie
Zarządzeniem referendarza sądowego tut. sądu z dnia 17 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez: podpisanie skargi, złożenie pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, nadesłanie 30 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, podanie adresów zamieszkania skarżących. Pismo zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni skutkowało będzie odrzuceniem skargi.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 1 grudnia 2017 r. Mimo upływu zakreślonego terminu zarządzenie sądu nie zostało wykonane.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., póz. 1369 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego przepisu, należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie sąd wyjaśnia, że oświadczenie z dnia 14 listopada 2017 r. o cofnięciu skargi nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Umorzenie postępowania sądowego z powodu cofnięcia skargi może nastąpić tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, a więc gdy wszczęła postępowanie sądowe. Zgodnie z utrwalonym poglądem w orzecznictwie (por. post. NSA z 3 stycznia 2008 r., l OSK 1829/07) merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przeciwnym bowiem razie skarga podlega odrzuceniu.