Uzasadnienie
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] 2003r. [...] na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kpa w zw. z art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz.U. z 2001r. Nr 87, poz. 960 z późn.zm.) orzekł o "pozostawieniu bez rozpatrzenia" odwołania I. G. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2003r. Nr [...] orzekającej o anulowaniu materialno- technicznej czynności zameldowania.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewody wskazano, że dnia [...] 2003r. I. G. doręczono decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2003r., którą orzeczono o anulowaniu czynności materialno- technicznej zameldowania w dniu [...] 2003r. jej pobytu czasowego trwającego ponad 2 m-ce w lokalu przy ul. [...] w [...]. Powołując przepis art. 129 § 2 kpa, organ stwierdził, że 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął dnia [...] 2003r., a odwołanie zostało złożone w dniu [...] 2003r., co uzasadnia wydane postanowienie.
Powyższe postanowienie zaskarżyła skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie I. G., wnosząc o jego uchylenie. Do skargi załączyła skarżąca kserokopię swego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2003r., opatrzoną prezentatą Punktu Obsługi Mieszkańców Urzędu Miasta [...] z dnia [...] 2003r., a zatem ostatniego dnia terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca podnosiła, że Wojewoda błędnie ustalił, że odwołanie złożone zostało w dniu [...] 2003r. Wskazywała także, że Prezydent Miasta pismem z dnia [...].2003r. przedstawiał jej odwołanie Wojewodzie jako wniesione w terminie.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu odwołanie zostało złożone po ustawowym czternastodniowym terminie biegnącym od daty doręczenia decyzji. Opierając się na treści notatki służbowej sporządzonej przez pracownika dziennika podawczego Urzędu Miasta [...], Wojewoda przyznał, że odwołanie zostało faktycznie wniesione dnia [...] 2003r. i na kopii odwołania pozostającej u strony ta data figuruje, jako data wniesienia pisma. Według wyjaśnień pracownika pismo zostało złożone w chwili zamykania punktu przyjęć, i na oryginale pisma, dopiero w dniu następnym tj. [...] 2003r. przybito prezentatę z datą wpływu pisma, oraz nadano mu w Referacie Postępowań numer rejestracyjny w podsystemie. Zdaniem Wojewody w takiej sytuacji należało przyjąć jako datę złożenia pisma, datę z dnia [...] 2003r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Wobec wniesienia skargi przed dniem 1 stycznia 2004r., właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do rozpoznania skargi, na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), wynika z przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.).
Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie narusza przepis art. 129 § 2 kpa, co miało wpływ na wynik sprawy w zw. z art. 134 kpa.
Zgodnie z przepisem art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, przepis § 2 stanowi zaś, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy ta została ogłoszona ustnie- od dnia jej ogłoszenia stronie.
W sprawie jest poza sporem, że wobec doręczenia skarżącej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2003r. w dniu [...] 2003r., przewidziany art. 129 § 2 kpa 14-dniowy termin upływał z końcem dnia [...] 2003r. Jak już podkreślono w orzecznictwie NSA (por. np. wyrok z 2001.07.02 II SA 427/01-Lex Nr 75511), ustawodawca nie ogranicza strony w sposobie wniesienia odwołania, uzależniając zachowanie terminu od wniesienia odwołania, czyli faktycznego jego wpływu do organu który wydał decyzję, skoro zgodnie z art. 129 § 1 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za jego pośrednictwem. Zasadę uzależnienia zachowania terminu do wniesienia odwołania od jego faktycznego wniesienia w określonej dacie, potwierdza tylko przepis art. 57 § 5 kpa, mający zastosowanie przed organem odwoławczym z mocy art. 140 kpa. Przepis art. 57 § 5 kpa określa bowiem sytuacje, w których na zasadzie wyjątku od wspomnianej zasady, termin uważa się za zachowany, nawet wtedy gdyby pismo faktycznie wpłynęło po nim do organu. Dotyczy to nadania pism przed upływem terminu w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożenia pisma w polskim urzędzie konsularnym.
W tej sytuacji decydujące znaczenie dla oceny czy odwołanie skarżącej zostało wniesione z zachowaniem terminu przewidzianego art. 129 § 2 kpa miała okoliczność czy w terminie upływającym z końcem dnia [...] 2003r. wniosła- czyli faktycznie pozostawiła w dyspozycji Prezydenta Miasta [...]- pismo stanowiące odwołanie.
Taka okoliczność miała miejsce już w dniu [...] 2003r. co potwierdza Wojewoda i co znajduje oparcie, tak w notatce urzędowej pracownika- inspektora pełniącego w dniu [...].2003r. dyżur na dzienniku podawczym (k. [...] akt) jak i na oryginalnej kopii odwołania pozostawionej skarżącej (k. [...]) akt i opatrzonej prezentatą z dnia [...].2004r. (bez nadania pismu wewnętrznego numeru rejestracji.
Wewnętrzny sposób nadawania korespondencji numerów zarejestrowania pisma w podsystemie RISS przez właściwy referat nie ma żadnej doniosłości prawnej dla oceny zachowania przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania skoro dnia [...] 2004r. przyjęcie pisma potwierdził Punkt Obsługi Mieszkańców Urzędu M. [...] m.in. utworzony w celu przyjmowania pism.
Zgodnie z przepisem art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Tej treści winno być prawidłowe wyrzeczenie, a nie stwierdzenie, że odwołanie pozostawia się bez rozpoznania. Jest to bowiem tylko skutek każdej z dwóch sytuacji, w których postanowienie organu odwoławczego znajduje oparcie w przepisie art. 134 kpa. Jednakże nie uchybienie proceduralne we właściwym określeniu rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 134 kpa, stanowi podstawę do jego uchylenia.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit c sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części jeżeli stwierdzi inne (niż dające podstawę do wznowienia postępowania) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Taka sytuacja zachodzi w sprawie, gdyż błędne przyjęcie, że odwołanie złożono po terminie spowodowało, iż organ nie rozpatrzył tego odwołania, pozbawiając stronę możliwości weryfikacji decyzji w postępowaniu odwoławczym.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Orzeczenie w przedmiocie zasądzenia na rzecz skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika- adwokata kosztów postępowania oparto na przepisach art. 200, 205 § 1 oraz 209 powołanej ustawy. Wobec treści uchylonego rozstrzygnięcia, brak było przesłanek do orzeczenia na podstawie art. 152 powołanej ustawy.