Uzasadnienie
Zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W przedmiotowym wypadku, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 i 3 grudnia 2010 roku, skarżący został zobowiazany do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi i uiszczenie wpisu w kwocie 500 zł. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia w/w braków zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. w dniu 10 grudnia 2010 roku, a zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał 17 grudnia 2010 roku. W terminie tym braki nie zostały uzupełnione. Zostały one natomiast uzupełnione w dniu 18 stycznia 2011 roku. Uzupełniając braki skargi, skarżący jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia podając, że wezwanie najprawdopodobniej odebrała jego matka, która jest osobą schorowaną i zapomniała przekazać mu przesyłki. Wezwanie zostało odnalezione przez skarżącego przez przypadek wśród kartek świątecznych, podczas robienia porządków w dniu 17 stycznia 2011 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi i uiszczenie wpisu w kwocie 500 złotych nie zostało odebrane przez skarżącego osobiście, lecz przez dorosłego domownika, tj. jego ojca. Uwzględniając, że zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uprawdopodobnić, a nie udowodnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, w ocenie sądu zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku skarżącego, albowiem z akt sprawy niewątpliwie wynika, że wezwania nie odebrał osobiście, a doszło do niego w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1-4 p.p.s.a.