Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 października 2017 r. Gmina Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W skardze nie zawarto wniosku o zwrot kosztów postępowania sądowego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2017 r. przy zawiadomieniu o terminie rozprawy pouczono skarżącą Gminę Ł. o treści art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., póz. 1369 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.), zgodnie z którym strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stosowne pouczenie doręczono skarżącej gminie w dniu 8 stycznia 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez skarżącego - k. 26 akt sprawy).
Z protokołu rozprawy, która odbyła się w dniu 30 stycznia 2018 r. wynika, że za stronę skarżącą stawił się aplikant radcowski Ł. R. z upoważnienia radcy prawnego P. W.. Pełnomocnik strony skarżącej wniósł i wywiódł jak w pisemnej skardze, nie precyzując jednocześnie wniosku o zwrot kosztów. Przewodniczący zamknął rozprawę w dniu 30 stycznia 2018 r. Po zamknięciu rozprawy Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 2 lutego 2018 r.
Pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. (złożonym osobiście w siedzibie sądu) pełnomocnik Gminy Ł. wniósł o otwarcie rozprawy na nowo oraz zasądzenie kosztów procesu na rzecz skarżącego.
Wyrokiem z dnia 2 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1449/17 po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 r. przedmiotowej sprawy uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia i
Sygn. akt II SA/Kr 1449/17 postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 209 P.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 210 § 1 P.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez profesjonalnego pełnomocnika sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie.
W razie uwzględnienia skargi, w której nie zawarto żądania zwrotu kosztów postępowania i gdy takiego wniosku nie zgłoszono również przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, sąd nie może orzec o zwrocie tych kosztów na rzecz skarżącego. Moment zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia jest bowiem terminem granicznym dla zgłoszenia odpowiednio sformułowanego wniosku o przyznanie należnych kosztów.
Mając na uwadze realia rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że skarżąca gmina była pouczona o treści art. 210 § 1 P.p.s.a. Pouczenia o treści wskazanego wyżej przepisu dokonano wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 30 stycznia 2018 r. W niniejszej sprawie Gmina Ł. została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, na którą stawił się profesjonalny pełnomocnik. Wniosku o zwrot kosztów postępowania nie zawarł zaś w skardze ani w jakimkolwiek piśmie procesowym złożonym do akt sądowych do momentu zamknięcia rozprawy. Sąd zamknął rozprawę w dniu 30 stycznia 2018 r. Natomiast wniosek o zwrot kosztów został złożony dopiero w dniu 31 stycznia 2018 r., czyli po zamknięciu rozprawy. W związku z tym uznać należy, że skarżący utracił uprawnienie do żądania zwrotu należnych kosztów postępowania.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne jak i wskazywane regulacje normatywne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zobligowany był oddalić wniosek o przyznanie należnych kosztów postępowania, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 210 § 1 w zw. z art. 200 P.p.s.a.