Uzasadnienie
W dniu [...] 2000 r. Generalny Dyrektor Dróg Publicznych wydał decyzję ostateczną, określająca obowiązki K. D. w zakresie przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego. Ostatecznego charakteru tej decyzji Skarżący nie podważa.
W dniu [...] 2000 r. K. D. wystąpił do organu administracyjnego z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego w trybie art.145 § 1 pkt 5 K.p.a. czyli ze względu na istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Za taki dowód strona uważa prawomocną decyzję z dnia [...] 1996 r., zawierającą pozwolenie dla spółki M. sp.z o.o. na wykonanie włączeń ze stacji paliw gazowych do drogi krajowej [...] w [...]. Na tej podstawie wykonano stosowne prace.
Ani w tej, nowopowołanej decyzji, ani w żadnej inne znanej stronie decyzji nie ma wymogu wykonania rowu, jaki K. D. nakazano wykonać decyzją z dnia [...] 2000 r. Zdaniem wnioskodawcy organ administracyjny nie wykazał, aby taki rów wcześniej istniał, bądź - jego wykonanie było uprzednio nakazane.
Decyzją z dnia [...] 2000 r., nr [...] organ administracyjny odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzję z dnia [...] 2000 r. o obowiązku przywrócenia pasa drogowego do stanu wcześniejszego. Wcześniejsze istnienie rowu odwadniającego jest udokumentowane. Również zezwolenie na przebudowę drogi w związku z budową stancji gazowej przewidywało utrzymanie owego rowu odwadniającego. Organ stwierdził więc, że nie uległy zmianie dowody na podstawie których wydano decyzję z dnia [...] 2000 r. czyli nie byłoby uzasadnione wznawianie postępowania w tej sprawie.
Ponownie rozpatrując sprawę organ administracyjny podtrzymał swe stanowisko, któremu dał wyraz w decyzji z dnia 25 maja 2000 r., nr [...]. Uzasadnienie ogranicza się do ponownego przytoczenia motywów decyzji z dnia [...] 2000 r.
W skardze do sądu administracyjnego K. D. przytacza ponownie uzasadnienie swego wniosku. Dodaje ponadto, że okoliczności wskazane przez niego we wniosku o wznowienie postępowania nie zostały adekwatnie zbadane przez organ administracyjny.
Organ administracyjny wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, albowiem przedmiotem zaskarżenia jest decyzja która nie załatwiała sprawę ostatecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zadaniem organu administracyjnego otrzymującego wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego było zbadanie nie tylko okoliczności wskazanej przez wnioskodawcę, ale również ustalenie czy nie zachodzi inna przesłanka wymieniona w art.145 § 1 pkt 4 K.p.a. Taki obowiązek wynika nie tylko z ogólnej zasady udzielania pomocy stronom (art.9 K.p.a.), ale również - z minimalistycznego określenia przez prawo wymogów stawianych podaniu strony przez art.63 i art.64 K.p.a.
W postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją z dnia [...] 2000 r., nr [...] zmieniającą decyzję z dnia [...] 1999 r., celem odmiennego określenia warunków przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego, organ administracyjny skoncentrował się na aspektach przedmiotowych sprawy nie badając szerzej kto jest sprawcą zmian dokonanych w pasie drogowym. Art.36 ustawy o drogach publicznych uzależnia obciążenie strony obowiązkiem przywrócenia drogi publicznej do stanu wcześniejszego - od ustalenia sprawcy tego naruszenia, lub wskazania innej osoby na której taki obowiązek ciąży. Gdyby rzeczywiście odpowiedzialność za naruszenie pasa drogowego spoczywała na wykonawcy bądź właścicielu stacji paliw gazowych, to decyzja której wzruszenia domaga się Skarżący musiałaby być wzruszona na zasadzie art.145 § 1 pkt 4 K.p.a.
Jeżeli więc K. D. wskazuje na okoliczność objętą art.145 § 1 pkt 4 K.p.a., która mogłaby uzasadnić wznowienie postępowania administracyjnego, to obowiązkiem organu administracyjnego było rozważenie czy nie jest to wystarczający powód wznowienia. Tymczasem w zaskarżonej decyzji odmawiającej wznowienia postępowania w ogóle nie ustosunkowano się do tego zagadnienia. Należy stąd wnosić, że organ administracyjny odmówił wznowienia postępowania bez przeanalizowania okoliczności wskazanej we wniosku K. D.. Takie działanie organu administracyjnego narusza więc regułę zapisaną w art.7 i 77 K.p.a., co mogło mieć bezpośredni wpływ na końcowe rozstrzygnięcie w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270) należało uchylić zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję tegoż organu z dnia [...] 2000 r. nr [...].
Niniejszy wyrok nie przesądza czy żądanie K. D. wznowienia postępowania powinno być uwzględnione czy też nie. Ponownie rozpatrując wniosek o wznowienie postępowania, organ administracyjny powinien określić czy pominięcie w postępowaniu administracyjnym o przywrócenia drogi do stanu pierwotnego wykonawcy lub właściciela stacji paliw płynnych mogło mieć wpływ na prawidłowość decyzji z dnia [...] 2000 r.
Uchylone decyzje odmawiały uwzględnienia żądania strony czyli nie podlegały wykonaniu. Dlatego w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art.152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach orzeczono w trybie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.r.2002, nr 153, poz.1271, zm. Dz.U.r.2002, nr 240, poz.2052, Dz.U. r.2003, nr 171, poz.1663 i nr 192, poz.1873 i nr 124, poz.1153) w związku z art.55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.)