Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2013r., utrzymanym następnie postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 28 stycznia 2014r. przyznane zostało skarżącemu W.N. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie jego skargi na decyzję Kierownika Ud/sKIOR z dnia 12 września 2013r.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 16 stycznia 2014r. na pełnomocnika W.N. został wyznaczony adwokat M.P. wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [....].
W wyniku rozpoznania skargi W.N., w dniu 25 marca 2014r. został wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na posiedzeniu niejawnym, wyrok oddalający skargę W.N.
Jak wynika z akt sprawy, w konsekwencji powyższego, pełnomocnik skarżącego w dniu 5 czerwca 2014r. sporządził skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2014r. oddalającego skargę W.N. na decyzję Kierownika Ud/sKombatantów i Osób Represjonowanych w W., wnosząc równocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w I i II instancji, oraz oświadczając jednocześnie, iż koszty nie zostały dotychczas uiszczone przez skarżącego w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Od dnia 1 stycznia 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z brzmieniem § 22 w/w rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie, orzekając co do wynagrodzenia za postępowanie przed I instancją oraz za sporządzenie skargi kasacyjnej - należy zatem zastosować dotychczasowe przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490), bowiem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem I instancji została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2016 roku.
Stosownie zatem do treści § 18 ust. 1 pkt. 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Natomiast, stosownie do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1 rozporządzenia. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 18, 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).