Uzasadnienie
Skarżący J.B. wniósł w dniu 4 września 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] kwietnia 2009r., znak: [...]. Postanowieniem tym WINB wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki dodatkowy termin załatwienia sprawy dotyczącej nieprawidłowego stanu technicznego budynku przy ul. [...] w K. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, że skarga dotyczy postępowania prowadzonego na podstawie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i dlatego na wydane w takim postępowaniu postanowienia nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Sąd zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W przedmiotowej sprawie wniesiono skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wyznaczające dodatkowy termin załatwienia sprawy dotyczącej nieprawidłowego stanu technicznego budynku przy ul. [...] w K. Skarga na takie postanowienie nie jest dopuszczalna, ponieważ nie mieści się ono w żadnej kategorii postanowień, które, zgodnie z przytoczonym wyżej art. 3 ust. 2 pkt 3 ppsa, można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Niewątpliwie bowiem nie jest to postanowienie, które kończy postępowanie ani też nie jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotowe postanowienie nie jest też postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie służy tylko na takie postanowienia, w stosunku do których Kodeks wyraźnie taką możliwość ustanawia. Należy podkreślić, że art. 37 § 2 kpa nie przewiduje zażalenia na postanowienie organu wyższego stopnia o wyznaczeniu dodatkowego terminu do załatwienia sprawy.
Skoro więc zaskarżone postanowienie nie mieści się w żadnej z trzech opisanych w art. 3 § 2 pkt 3 ppsa kategorii postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie przytoczonego przepisu w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji.