Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. – Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl § 2 art. 156 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia (postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., sygn. II OSK 260/10, LEX nr 992532).
Jak wynika z treści uzasadnienia sporządzonego wyroku w jego pierwszym zdaniu nieprawidłowo opisano przedmiot zaskarżenia – jako uchwałę w tym samym przedmiocie, jednak za rok 2015, podczas gdy nie ma żadnych wątpliwości, że przedmiotem niniejszej skargi jest uchwała nr XIV/95/2016 Rady Gminy Koniusza z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie określenia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Koniusza na 2016 r.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a.