Uzasadnienie
M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy Gdów z 25 października 2007 r., Nr XVIII/94/2007 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Wieniec, w jego granicach administracyjnych, z wyłączeniem terenu, który objęty jest zmianą zgodnie z Uchwałą Nr LII/345/98 Rady Gminy Gdów z 12 czerwca 1998 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia projektu zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Gdów w rejonie złoża kruszywa "Nieznanowice-Wieniec".
Po wniesieniu skargi, a przed jej rozpoznaniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nieprawomocnym wyrokiem z 21 grudnia 2011 r, sygn. akt II SA/Kr 1318/11 oddalił skargę innego skarżącego na tę samą uchwałę.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W związku z faktem, że skarga M.S. dotyczy uchwały Rady Gminy Gdów z 25 października 2007 r., Nr XVIII/94/2007 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Wieniec, której zgodność z prawem była już badana przez sąd administracyjny, celowe jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt: II SA/Kr 1318/11. Rozstrzygnięcie w tej sprawie determinuje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, gdyż w sytuacji prawomocnego wyeliminowania zaskarżonej uchwały z obrotu prawnego postępowanie w przedmiotowej sprawie stanie się bezprzedmiotowe.
Z kolei okoliczność prawomocnego oddalenia skargi ma znaczenie z punktu widzenia art. 170 p.p.s.a. zgodnie z którym "orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby".
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego wyżej przepisu, należało orzec jak sentencji.