Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Skarżący M.M. precyzując ostatecznie żądanie wniosku o ustanowienie prawa pomocy domagał się ustanowienia dlań radcy prawnego. Podniósł, iż jest zarządcą i administratorem nieruchomości zabudowanej budynkiem wielomieszkaniowym przy ul......w K., lecz przychody i koszty związane z kamienicą nie pozwalają na pokrycie wydatków związanych z wynagrodzeniem radcy prawnego. W szczególności wskazał, że z tytułu zarządu nieruchomością otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 750,00 zł., a nadto pobiera emeryturę w wysokości 2031,60 zł. miesięcznie. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną K. otrzymującą comiesięczną rentę wynoszącą 1069,15 zł. Z racji rozlicznych schorzeń małżonkowie M.M.. i K.M. wydatkuj ą na leczenie ok. 500,00 zł., co łącznie z opłatami na świadczenia obciąża ich budżet domowy w wymiarze miesięcznym łączną kwotą 1300,00 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zaakcentować należy, że już z samych twierdzeń wnioskującego o przyznanie prawa pomocy wynika, że pobiera on bardzo wysokie - jak na polskie realia - świadczenie emerytalne, co wraz z wynagrodzeniem z tytułu sprawowanego zarządu nieruchomością i nawet przy uwzględnieniu wydatków na leczenie czyni jego dochód wystarczający dla poniesienia kosztów związanych z wynagrodzeniem radcy prawnego. Nadwyżka dochodu ponad deklarowane przez skarżącego niezbędne wydatki oscyluje bowiem wokół kwoty 2800,00 zł. miesięcznie i nie sposób przyjąć, aby oszczędne gospodarowanie tymi środkami nie pozwalało na odłożenie choćby w dłuższym przedziale czasowym kwoty potrzebnej na opłacenie radcy prawnego, tym bardziej mając na uwadze czas trwania postępowania z jednej strony i okoliczność złożenia wniosku tuż przed wyznaczoną w sprawie rozprawą. Obciążenie strony kosztami, których wysokość nie przekracza jej jednomiesięcznych dochodów zbliżonych do przeciętnych nie oznacza, że nie jest ona w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla niej i rodziny (postanowienie SN Z 14.10.1983 r., I CZ 151 / 83, OSNCP 1984, nr 5, póz. 82), a osoba, która jest w możności pokryć koszty sądowe choćby z pewnym uszczerbkiem dla substancji swego majątku nie może być uważana za zupełnie ubogą. (SN z 21.09.1937 r., C. I 163 / 37, PPC 1938, nr l, póz 51.) Ponadto dla wydatków związanych z prowadzeniem sprawy strona winna w pierwszej kolejności znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków nie będących niezbędnymi dla utrzymania. (postanowienie SN z 24.07.1980 r., I CZ 99 / 80, nie publ.) Kierując się przedstawionymi racjami orzeczono zatem jak w sentencji postanowienia, uznając, że skarżący nie wykazał, aby nie był w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.