Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2017 r wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania przez jej sprecyzowanie poprzez oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (data wydania i sygnatura), wskazanie podstawy wznowienia wraz z jej uzasadnieniem, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie oraz czy skarżąca domaga się uchylenia czy zmiany zaskarżonego orzeczenia, jeżeli zmiany to w jakim zakresie a także o nadesłanie 4 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych doręczono skarżącej w dniu 7 grudnia 2017 r. Następnie z uwagi na to, że w sprawie II SA/Kr 1615/16 skarżąca korzystała z pomocy ustanowionego dla niej pełnomocnika z urzędu w osobie r.pr D. D. (art. 39 p.p.s.a.) wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi skierowano do tego pełnomocnika. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 26 stycznia 2018 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie. Braki nie zostały usunięte.
Zamiast tego pełnomocnik w dniu 1 lutego 2018 r wystosował pismo, w którym przywołując art. 84 p.p.s.a. wnosi o przedłużenie terminu sądowego do usunięcia braków formalnych skargi, bowiem nie ma kontaktu ze skarżącą, a dotychczasowe reprezentowanie wygasło wraz z prawomocnością wyroku w sprawie II SA/Kr 1615/16.
Stosownie do art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., 1369 ze zm.) do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Brak należytego sprecyzowania skargi i dołączenia wymaganej liczby jej odpisów stanowi brak formalny, o uzupełnienie, którego wzywa się pod rygorem odrzucenia skargi.
Termin siedmiu dni do usunięcia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym a nie sądowym, dlatego nie może być przedłużany ani skracany, dlatego wniosek o jego przedłużenie, jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na zasadzie art. 88 p.p.s.a.
Ponieważ w ustawowym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, Sąd odrzucił skargę na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 276 p.p.s.a.