Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 lipca 2013 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek uczestniczki postępowania E. M. o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku.
Od powyższego zarządzenia uczestniczka E. M. wniosła sprzeciw.
W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 6 września 2013 r. pełnomocnik uczestniczki E. M. został wezwany do uzupełniania braków formalnych sprzeciwu poprzez jego podpisanie przez uczestniczkę E. M. lub jej pełnomocnika w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 11 września 2013 r. i pomimo upływu zakreślonego terminu nie zostało wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), od zarządzeń wydanych przez referendarzy sądowych w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania stronie przysługuje prawo do złożenia sprzeciwu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. W myśl § 2 ww. przepisu sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Sprzeciw powinien czynić zadość wszystkim wymaganiom określonym w art. 46 § 1 p.p.s.a., czyli winien zawierać także podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4). Sprzeciw złożony bez podpisu strony albo jej pełnomocnika obarczony jest brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie, po uprzednim wezwaniu Sądu, skutkuje odrzuceniem sprzeciwu.
W niniejszej sprawie uczestniczka postępowania E. M. ani też jej pełnomocnik pomimo wezwania nie usunęli w wyznaczonym terminie braków formalnych sprzeciwu, a w związku z tym na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. należało go odrzucić. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.