Uzasadnienie
Uzasadnienie:
A. M. T. i L. S., działające przez pełnomocnika r. pr. M. M. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 4 listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.
Pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Ww. wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 19 lutego 2014 r., natomiast w dniu 10 marca 2014 r. na dzienniku podawczym Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie złożono brakujące odpisy skargi.
Postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę z powodu uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowienie z uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 31 marca 2014 r.
W dniu 4 kwietnia 2014 r. (data nadania) pełnomocnik skarżących złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Podał, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy reprezentowanych przez niego stron postępowania w osobach A. M. T. i L. S.,.
Wskazał, że kiedy w dniu 19 lutego 2014 r. otrzymał przesyłkę z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawierającą odpis odpowiedzi na skargę, nie zwrócił uwagi, że przesyłka zawiera również wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi. W dniu 10 marca 2014 r. zorientował się, że przesyłka zawiera również wezwanie i w tym samym dniu przedłożył odpisy skargi, wskazując zarazem, że wedle jego opinii skarga nie była dotknięta brakiem wskazanym w wezwaniu. O uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi dowiedział się jednak otrzymując postanowienie o odrzuceniu skargi.
Wedle pełnomocnika skarżących wskazane okoliczności świadczą o tym, że strony uchybiły terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Bezpośrednią przyczyną uchybienia termonowi był bowiem błąd pełnomocnika wywołany przekonaniem o formalnej poprawności skargi i przeoczeniem wezwania, a następnie – nienależytym opanowaniem przychodzącej korespondencji. Żadna z tych okoliczności nie może być jednak poczytana na niekorzyść reprezentowanej strony.
Wniosek zawierał również dwa odpisy skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz 270 ze zm., zwanej dalej ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87§1 i 2 ppsa).
Z kolei w myśl przepisu art. 34 ppsa strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Działanie przed sądem przez pełnomocnika nie oznacza, że zmienia się strona postępowania. Pełnomocnik występuje jedynie w imieniu strony i ze skutkiem dla niej. Skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań obciążają mocodawcę (por. FZ 142/04). Skoro wybór pełnomocnika należy do strony, na co sąd nie ma wpływu, to sąd nie może ponosić konsekwencji tego wyboru (por. II OZ 101/06 oraz I OZ 402/08).
Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (por. II GZ 752/13).
W niniejszej sprawie nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z okoliczności powoływanych przez pełnomocnika skarżących wynika bowiem, że uchybienie to było wynikiem co najmniej lekkiego niedbalstwa.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o przepis art. 86 §1 ppsa orzeczono jak w sentencji.