Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 czerwca 2008 r. skarżący B.G. i J.G. wnieśli do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. "o wznowienie postępowań administracyjnych" w sprawie nakazu wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przez inwestora M.K. – Bryła przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1 w W. Podstawą do wznowienia postępowania miał być fakt, że B. i J.G. bez własnej winy nie brali udziału w trzech postępowaniach administracyjnych zakończonych decyzjami Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] lutego 2008 r., o których wydaniu sami wnioskodawcy, jak również ich pełnomocnik dowiedzieli się w dniu 28 maja 2008 r. Wskazane we wniosku rozstrzygnięcia to:
- 1. decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przez M.K. – Bryła przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1 w W. ([...]),
- 2. decyzja o nie nałożeniu na M.K. – Bryła obowiązku wykonania czynności budowlanych przy robotach budowlanych polegających na dokończeniu pokrycia dachu dachówką ceramiczną, wstawieniu okien w otworach okiennych, zamontowaniu drzwi w dwóch otworach drzwiowych, przy budowie budynku mieszkalnego na działce nr 1 w W. ([...]),
- 3. decyzja o nie nałożeniu na M.K. – Bryła obowiązku wykonania czynności i robót budowlanych przy robotach budowlanych polegających na wstawieniu drzwi garażowych w dwóch otworach wcześniej zabitych deskami, przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1 w W. ([...]).
Rozpoznając wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego co do decyzji wymienionej w punkcie 3 powyżej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. ([...]) odmówił wznowienia postępowania. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 149 § 3 w związku z art. 148 i 104 k.p.a. w związku z art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.).
Uzasadniając odmowę wznowienia postępowania organ I instancji powołał się na art. 148 k.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania z przyczyny wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Pismo informujące B.G. i J.G. między innymi o decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. znak [...] zostało im doręczone dnia 21 marca 2008 r., czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Tego dnia wnioskodawcy dowiedzieli się o decyzji, a zatem został przekroczony termin, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. W tej sytuacji należało odmówić wznowienia postępowania, zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a.
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli B.G. oraz J.G., zarzucając jej naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i art. 40 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu odwołania wskazano na fakt, iż pisma Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. dotyczące tej samej sprawy były kierowane także do pełnomocnika stron, a nie tylko do B.G. i J.G. osobiście. Podniesiono, że zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. jeśli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Niedoręczenie ich pełnomocnikowi stanowi rażące naruszenie prawa.
Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, jako podstawę prawną wskazując art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust 2 prawa budowlanego.
W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania rozpoczyna prowadzenie przez organ administracji publicznej postępowania wstępnego w sprawie wszczęcia postępowania. Na tym etapie organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek oparty jest na ustawowych przesłankach wznowienia, określonych w art. 145 § 1 lub art. 145a k.p.a. oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a.
W dalszej części uzasadnienia podkreślono, że przedmiotem tego postępowania nie jest badanie prawidłowości skierowania przez PINB w T. pisma z dnia 18.03.2008 r. bezpośrednio do stron. Nawet gdyby uznać, że pismo to (wydane w trybie skargowym) zostało wadliwie skierowane bezpośrednio do stron, to nie zmienia to faktu, że "o decyzji" strony dowiedziały się z tego właśnie pisma, którego treść jest jasna i brzmi jednoznacznie. Fakt i data doręczenia tego pisma stronom ma istotne znaczenie dla ustalenia możliwości wznowienia postępowania na wniosek stron o wznowienie postępowania złożony dnia 16.06.2008 r.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących skuteczności doręczenia przedmiotowego pisma do rąk J.W. ze względu na fakt, że nie jest ona "pełnomocnikiem ani osobą upoważnioną" oraz jest zameldowana w innej miejscowości wskazano, że sposób doręczania pism stronie określa m.in. art. 43 k.p.a. Przesłanki jego zastosowania zostały w niniejszej sprawie spełnione.
Organ odwoławczy zwrócił ponadto uwagę, że J.W. odbierała również inne pisma skierowane do B.G. i J.G., a ponadto dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia kiedy strony zrozumiały treść pisma pod względem jego skutków prawnych.
Powyższą decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie B.G. i J.G., domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 148 w zw. z art. 7 i 10 k.p.a. oraz art. 43 k.p.a.
W skardze zarzucono, iż organ odwoławczy nie zbadał wszechstronnie sprawy, a jedynie ograniczył się do przedstawienia dotychczasowego przebiegu załatwiania sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. Ponadto organ odwoławczy bezpodstawnie przyjął, iż J.W. jest "dorosłym domownikiem" w rozumieniu art. 43 k.p.a. Jednocześnie skarżący zaprzeczyli, by otrzymali od niej pismo odebrane w dniu 21 marca 2009 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Skarżący uchybili terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie, a zatem należało wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a skarga J.G. i B.G. nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. znak [...] o nie nałożeniu na M.K. – Bryła obowiązku wykonania czynności i robót budowlanych przy robotach budowlanych polegających na wstawieniu drzwi garażowych w dwóch otworach wcześniej zabitych deskami, przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1 w W. Wniosek B.G. i J.G. oparty był na stwierdzeniu, że wnioskodawcy, będąc stronami tego postępowania, bez własnej winy nie brali udziału w sprawie (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.). Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. w takim przypadku podanie o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Złożenie wniosku po tym terminie skutkuje odmową wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a.
Organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że o wskazanej wyżej decyzji z [...] lutego 2008 r. [...] skarżący dowiedzieli się w dniu 21 marca 2008 r., a zatem ich wniosek z 12 czerwca 2008 r. został złożony z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a.
Poza sporem pozostaje fakt, że pismo z 18 marca 2008 r. informujące o decyzji organu I instancji z [...] lutego 2008 r. ([...]) zostało przesłane na adres skarżących i odebrane przez J.W. (matkę B.G.) w dniu 21 marca 2008 r. (k. [...] akt administracyjnych). Matka skarżącej potwierdziła, że podpis na dowodzie doręczenia pochodzi z jej ręki, jednak z racji podeszłego wieku (75 lat) nie pamiętała, czy przekazała pismo adresatom (k. [...] akt administracyjnych).
Zgodnie z art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. W świetle tego przepisu należy uznać, że doręczenie przedmiotowego pisma z 18 marca 2008 r. zostało dokonane prawidłowo.
Wbrew zarzutom skarżących J.W., jest dorosłym domownikiem w rozumieniu powyższego przepisu, a potwierdzając własnoręcznym podpisem odbiór na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki w sposób dorozumiany wyraziła zamiar przekazania pisma adresatom. To, czy faktycznie doszło do takiego przekazania nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Do uznania danej osoby za domownika nie jest konieczne prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego z adresatem przesyłki, nie jest również konieczne udzielenie domownikowi przez adresata pisma specjalnego upoważnienia do odbioru pism (postanowienie SN z 13 listopada 1996 r., sygn. III RN 27/96, OSNAPIUS 1997 nr 11 poz. 187 oraz postanowienie NSA z 28 lutego 1996 r. sygn. SA/Ka 2074/95, niepublikowane). Wreszcie bez znaczenia dla oceny przedmiotowej kwestii pozostaje fakt, że J.W. zameldowana jest czy też na stałe zamieszkuje w innym miejscu. Istotne jest bowiem, że odbierając pismo podjęła się przekazania go adresatom.
Należy zatem stwierdzić, że w niniejszej sprawie organy obu instancji słusznie uznały skuteczność doręczenia pisma z 18 marca 2008 r. Data doręczenia tego pisma tj. 21 marca 2008 r. jest datą, w której B.G. i J.G. dowiedzieli się o decyzji z [...] lutego 2008 r. znak [.,..] od tego dnia winien być liczony jednomiesięczny termin na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania. Jako że wniosek o wznowienie postępowania skarżący wnieśli w dniu 16 czerwca 2008 r., decyzję o odmowie wznowienia postępowania, wydaną przez organ I instancji należy uznać jako prawidłową.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).