Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 lipca 2015 r., wydanym w wyniku rozpoznania zażaleń A.F. na dwanaście postanowień Starosty T. z dni 1, 3, 7, 8 i 14 kwietnia 2015 r. o umorzeniu postępowań w sprawach o wydanie dokumentów z akt sprawy, Wojewoda [....], odwołując się do treści art. 73 i nast. kpa, postanowienia organu I instancji uchylił i orzekł o odmowie wydania żądanych dokumentów.
Powyższe postanowienie z dnia 31 lipca 2015 r. zostało w dniu 3 sierpnia 2015 r. ekspediowane – jak wynika z rozdzielnika - do A.F. oraz do L.C. (pełnomocnika A.F.), a następnie doręczone skarżącemu A.F. w dniu 5 sierpnia 2015 r. oraz L.C. także w dniu 5 sierpnia 2015 r. (obydwa dowody doręczenia znajdują się w II tomie akt administracyjnych [....], w których karty nie są ponumerowane).
W dniu 21 października 2015 r. (data na kopercie) R.S. nadał listem poleconym datowaną na dzień 19 października 2015 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. postanowienie Wojewody [....].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść skutecznie w terminie 30 dni, przy czym termin liczy się od dnia doręczenia decyzji skarżącemu.
Powyższy przepis, określając termin do wniesienia skargi, określa początek jego biegu jedynie w przypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje natomiast wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu będącemu stroną postępowania administracyjnego, rozstrzygnięcia tego nie doręczono. W tej kwestii aktualny jest pogląd wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania administracyjnego. Jeżeli z tego uprawnienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (por. postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA 413/97, niepublikowany, treść zamieszczona w Systemie Informacji Prawnej LEX nr 44541).
Skarżący nie był stroną postępowania zainicjowanego wnioskiem A.F. o udostepnienie mu dokumentów z akt sprawy i organy nie doręczały mu wydanych w tym postępowaniu postanowień. Nie było też doręczane jej zaskarżone postanowienie Wojewody [....] z dnia 31 lipca 2015 r. znak [....]. Skoro zaskarżone postanowienie wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zostało doręczone zarówno A.F., jak i jego pełnomocnikowi w dniu 5 sierpnia 2015 r., to termin do wniesienia skargi upływał z dniem 4 września 2015 r.
Skarga złożona więc po upływie tego terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58§1 pkt 2ppsa orzeczono jak w sentencji.