Uzasadnienie
Zgodnie z brzmieniem art.97 § -l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga C.K. (zwanego dalej skarżącym) na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] maja 2002r., nr [...] została wniesiona do Sądu w dniu 7.06.2002r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie ze wskazaną wyżej zasadą.
Pismem z dnia 4 maja 2006r. skarżący wniósł o "umorzenie postanowienia". Na wezwanie Sądu z dnia 22.06.2006r.do sprecyzowania treści pisma z dnia 4.05.2006r., skarżący w swoim piśmie procesowym z dnia 5.07.2006r. jednoznacznie wyjaśnił, iż wnosi o "cofnięcie skargi, którą napisałem na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].05.2002r., nr [...]."
Zgodnie z brzmieniem art.60 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie okoliczności takie nie zachodzą.
Mając powyższe na uwadze, Sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofną skargę.
Wobec dopuszczalnego i skutecznego cofnięcia skargi Sąd postanowił jak w sentencji.