Uzasadnienie
Zarządzeniem z 3 stycznia 2020 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie numerów PESEL obydwojga skarżących, podanie adresu zamieszkania J. R., oznaczenie organu, którego działania skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych przez wszystkich skarżących za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie przez nich podpisanych.
Wezwanie to zostało doręczone J. R. w dniu 27 stycznia 2020 r. oraz G. S. w dniu 28 stycznia 2020 r.
Do chwili obecnej braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie rodzaju pisma; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a.
Z kolei w myśl art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
W świetle art. 47 § 1 ppsa do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 p.p.s.a.).
Wyżej wskazane braki spowodowały, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i - mimo stosownego wezwania - braki te nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie, który upłynął bezskutecznie.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi przez skarżących, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.