Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie sprzeciwu od decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 września 2017 r.
Z uwagi na fakt, iż podane przez wnioskodawcę informacje dotyczące jego stanu majątkowego i rodzinnego okazały się niewystarczające, referendarz działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 16 kwietnia 2018 r. wezwał go do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania następujących informacji:
- - wyjaśnienie w związku z nieścisłościami między pierwszym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 19 grudnia 2017 r. a drugim z dnia 28 marca 2018 r. czy skarżący nadal jest właścicielem domu o pow. 80 m2, jeżeli nie jest to wyjaśnienie w jaki sposób wyzbył się jego własności i na czyją rzecz (przedstawienie kserokopii stosownego aktu notarialnego)
- - oświadczenie czy skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem J. K., i wyjaśnienie gdzie syn obecnie zamieszkuje (aktualny adres), czy osiąga w miesiącu dochód, jeśli tak to w jakiej wysokości, i z jakiego tytułu, czy posiada własną rodzinę;
- - oświadczenie czy skarżący korzysta z pomocy opieki społecznej.
Wnioskodawca odebrał prawidłowe doręczone wezwanie o uzupełnienie w dniu 24 kwietnia 2018 r. (dowód doręczenia w aktach).
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje:
Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów
W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy wymienionych w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy. Wskazuje ona, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. To strona ma wskazać taką sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn.. akt II SA/GL 823/09). Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnień wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przesz niedostarczenie dokumentów, bądź nieskładanie wyczerpujących oświadczeń musi mieć wpływ na dokonywaną przez orzekającego ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GZ 296/10).
Dlatego też w przedmiotowej sprawie wnioskodawca w ocenie orzekającego nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Brak współpracy z jego strony w kwestii wyjaśnienia wątpliwości co do stanu majątkowego i rodzinnego uniemożliwił rzetelną ocenę jego aktualnej sytuacji finansowej.
Co do wniosku o zwolnieni od kosztów sądowych, w sprawie objętej zaskarżaną decyzją skarżący składał już wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu wniosku, Referendarz sądowy w dniu 10 stycznia 2018 r. wydał postanowienie, w którym zwolnił skarżącego od kosztów sądowych.
Zwolnienie od kosztów sądowych nie zostało cofnięte ani też nie wygasło. Obejmuje wszystkie etapy postępowania sądowego. Jest ono skuteczne od momentu złożenia wniosku, aż do zakończenia postępowania.
Tak więc ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie należy uznać za bezprzedmiotowy, gdyż strona nie przestała korzystać z przyznanego jej prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2, art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).