Uzasadnienie
Burmistrz decyzją z dnia 31.08.2015 r., na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.), § 3 ust. 1 pkt 1 i § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397 z późn. zm.) orzekł o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie budynku biurowo-produkcyjno-magazynowego wraz z wewnętrzną instalacją energetyczną, budowie instalacji kanalizacji deszczowej oraz rozbiórce fragmentów instalacji kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, rozbiórce przyłącza energetycznego i rozbiórce ogrodzenia, realizowanego na działkach nr [...] i [...] w A., obręb [...] przez A. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "S" A. G. w A.. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowiła załącznik do decyzji.
W uzasadnieniu organ podał, że wnioskiem z dnia 29.05.2015 r. A. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "S" A. G. zwrócił się z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia jw. Na podstawie analizy karty informacyjnej planowanego przedsięwzięcia organ stwierdził, że planowane przedsięwzięcie wymienione jest w § 3 ust. 1 pkt 1 w związku z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. w opinii z dnia 20.07.2015 r. stwierdził, że w/w przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Powyższe stanowisko podtrzymał również w piśmie z dnia 21.08.2015 r., po dostarczeniu przez inwestora wyjaśnień i uzupełnień do karty informacyjnej przedsięwzięcia z dnia 27.07.2015 r. i z dnia 20.08.2015r..
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. w opinii z dnia 19.08.2015 r. również uznał, że realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Organ wskazał, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na nr [...] i [...] w miejscowości A., na których w chwili obecnej funkcjonuje zakład, w którym prowadzona jest produkcja opakowań. W ramach inwestycji planuje się budowę hali z częścią produkcyjną i magazynową, rozbudowę infrastruktury towarzyszącej, rozbiórkę istniejącej kanalizacji sanitarnej, deszczowej, przyłącza energetycznego i ogrodzenia. Działka objęta inwestycją zlokalizowana jest w odległości ok. 14,5 m od najbliższej zabudowy mieszkaniowej. W ramach funkcjonowania przedsięwzięcia będą występowały niewielkie uciążliwości z uwagi na zastosowane maszyn do produkcji opakowań, jednak uciążliwości te nie będą przekraczać wartości dopuszczalnych. Zakład będzie pracował w godzinach dziennych tj. od 6.00 do 22.00. Ruch samochodów osobowych to głównie dojazd pracowników oraz kontrahentów. Obecnie średnio 2 razy dziennie wyjeżdża samochód ciężarowy z transportem do klienta.
Po rozbudowie zakładu, wielkość ruchu środków transportu nie zwiększy się. Rozbudowa istniejącego budynku biurowo-magazynowo-produkcyjnego nie spowoduje wzrostu zapotrzebowania na wodę na etapie eksploatacji. W istniejącym zakładzie zatrudnianych jest około 20 pracowników, po rozbudowie liczba pracowników nie zwiększy się. Surowcem bazowym będzie papier i tektura falista. Klejenie opakowań (o ile wystąpi) odbywać się będzie przy użyciu klejów wodnych do papieru wyprodukowanych na bazie skrobi ziemniaczanej. Kleje te nie są uciążliwe dla środowiska. W zakładzie nie są prowadzone prace związane z nadrukiem opakowań.
Zgodnie z art. 63 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji (...) organ przeanalizował kryteria związane z kwalifikowaniem przedsięwzięcia tj. w szczególności rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia. Stwierdził, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uznał, że zostanie spełniony warunek określony w m.p.z.p. co do zachowania wymaganej powierzchni biologicznie czynnej (minimum 15%). Ustalił, że oddziaływanie przedsięwzięcia będzie ograniczone do działek inwestycyjnych, na których zlokalizowany jest zakład. Przedmiotowa inwestycja nie wpłynie na zmianę ukształtowania terenu oraz na lokalne zubożenie szaty roślinnej - nie zachodzi konieczność wycinki drzew lub krzewów. W planowanym budynku produkcyjno-magazynowym zostaną zamontowane maszyny i urządzenia, które nie spowodują emisji czynników szkodliwych do środowiska. Przyjęta technologia produkcji nie będzie naruszała akustycznych standardów jakości środowiska.
Planowana rozbudowa istniejącego obiektu biurowo-produkcyjno-magazynowego nie będzie powodować zmiany w ilości zapotrzebowania na wodę oraz nie zwiększy się ilość odprowadzanych wód opadowych. Zgodnie z KIP wielkość produkcji nie ulegnie zwiększeniu, jak również nie przewiduje zwiększenia się ruchu samochodowego. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 10 października 2013 r. (Dz. U. z 2013r., poz. 1479) w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej przedmiotowa inwestycja nie zalicza się do w/w kategorii przedsięwzięć. Nie przewiduje się zatem wystąpienia poważnych awarii przemysłowych. Teren inwestycji położony jest w zlewni rzeki [...] oraz w granicach jednolitej części wód podziemnych (JCWPd) nr [...], której zarówno stan ilościowy jak i chemiczny ocenione zostały jako dobry, zatem celem środowiskowym dla JCWPd nr [...] będzie utrzymanie tego stanu.
Uznał, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie mieć negatywnego wpływu na wody podziemne i powierzchniowe. Przedsięwzięcie będzie realizowane poza obszarami górskimi i leśnymi. Przedsięwzięcie będzie realizowane poza obszarami objętymi ochroną, w tym stref ochronnych ujęć wód i obszarami ochronnych zbiorników wód śródlądowych. Przedsięwzięcie będzie realizowane poza obszarami wymagającymi specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałymi formami ochrony przyrody. Planowane przedsięwzięcie oddalone jest o ok. 7,8 km od obszaru Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000: PLH240023 Beskid Mały, Typ Ostoi B. Obszar Natura 2000: PLH240023 Beskid Mały wyznaczony został dla ochrony 14 typów siedlisk przyrodniczych z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG oraz 2 gatunków mchów z Załącznika II Dyrektywy Rady 92/43/EWG i w odległości około 6,9 km w kierunku południowym od granicy Obszaru Specjalnej Ochrony Ptaków Natura 2000: PLB 120005 Dolina Dolnej Skawy.
Zasadniczym celem ochrony na wymienionym obszarze jest zachowanie we właściwym stanie populacji ptaków z Załącznika 1 Dyrektywy Ptasiej, poprzez zabezpieczenie kluczowych dla ich przetrwania fragmentów areałów życiowych, a więc miejsc gniazdowania i żerowania, którymi są głównie stawy rybne wraz z ich bezpośrednim otoczeniem- tym samym realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na przedmiot i cel ochrony obszarów Natura 2000. Teren przedsięwzięcia położony jest poza obszarami chronionymi w rozumieniu art. 135 ustawy z dnia 16.04.2004r., o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013r. poz.627 z późn. zm). Ze względu na charakter i lokalizację inwestycji, jej realizacja nie będzie ingerowała w stan udokumentowanych form ochrony przyrody w postaci pomników przyrody, siedlisk ochrony ptaków itd. Przedsięwzięcie będzie realizowane na obszarze zlokalizowanym na terenie Gminy Andrychów, na którym zgodnie z uchwałą nr XLII/662/13 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 30 września 2013 r. w sprawie zmiany uchwały Nr XXXIX/612/09 z dnia 21 grudnia 2009 r. w sprawie "Programu ochrony powietrza dla województwa małopolskiego" zmienionej uchwałą Nr VI/70/11 z dnia 28 lutego 2011 r., przekroczone są dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń w powietrzu: pyłu PM10, PM2,5, benzo(a)pirenu, dwutlenku azotu i dwutlenku siarki.
Ze względu na charakter inwestycji, nie będzie ona jednak wpływać na ten obszar- zgodnie z KIP w wyniku rozbudowy nie przewiduje się dodatkowego systemu grzewczego. Przedsięwzięcie będzie realizowane poza obszarami o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne. Planowana inwestycja znajduje się na terenie zurbanizowanym i przekształconym. Projekt nie spowoduje zmian społecznych dotyczących demografii i tradycyjnych stylów życia, bądź zatrudnienia. Na terenie miejscowości A. mieszka ok. 22.400 osób. Przedsięwzięcie będzie realizowane poza uzdrowiskami i obszarami ochrony uzdrowiskowej. Organ ustalił, że w odległości ok. 14,5 metra od granic działek inwestycyjnych zlokalizowany jest budynek mieszkalny, jednakże zasięg oddziaływania na środowisko związany z realizacją przedsięwzięcia będzie miał charakter lokalny. Oddziaływanie operacji technologicznych z uwagi na zastosowane rozwiązanie techniczne uznać należy za nieuciążliwe dla środowiska.
Ponadto analiza karty informacyjnej planowanego przedsięwzięcia wykazała, że obszar, którego dotyczy wniosek pokrywa się z obszarem możliwego oddziaływania. Przedsięwzięcie nie zmieni w sposób istotny klimatu akustycznego na analizowanym terenie, na którym nie dojdzie do przekroczenia dopuszczalnych norm jakości środowiska. Z uwagi na umieszczenie głównych procesów technologicznych wewnątrz zamkniętej hali produkcyjnej działalność nie będzie przyczyniała się do kumulacji hałasu przemysłowego. Ponadto w ramach w/w przedsięwzięcia wnioskodawca planuje zastosować tylko dwie dodatkowe maszyny, a produkcja nie ulegnie zwiększeniu. Po rozbudowie zakładu, wielkość ruchu środków transportu nie zwiększy się. Przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem o znaczeniu lokalnym, bez zdolności do wytwarzania oddziaływań o zasięgu transgranicznym ze względu na znaczną odległość od granic Państwa.
Emisja zanieczyszczeń do powietrza oraz emisja hałasu pochodząca z pracy maszyn budowlanych i ruchu pojazdów związanych z budową będzie nieznaczna i będzie miała charakter okresowy. Ponieważ w wyniku rozbudowy - zgodnie z KIP nie przewiduje się zwiększenia produkcji należy uznać, że podczas eksploatacji inwestycji, nie zmieni się istotnie ilość i rodzaj powstających odpadów. W związku z realizacją inwestycji nie zwiększy się ilość ścieków bytowych i odprowadzanych wód opadowych, nie przewiduje się również zwiększenia zużycia wody. Nie przewiduje się powstawania ścieków technologicznych. Wody opadowe z terenu na którym realizowana będzie rozbudowa hali w ramach przedmiotowej inwestycji, odprowadzane będą poprzez projektowaną instalację kanalizacji deszczowej, do istniejącego rowu zgodnie z uzyskanym pozwoleniem wodnoprawnym znak: [...] z dnia 24.07.2013 r.
Uwzględniając uwarunkowania określone w art. 63 ust. 1 i 2 cyt. na wstępie ustawy o udostępnianiu informacji (...) oraz opinie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., Burmistrz w dniu 21.08.2015 r., wydał postanowienie w którym odstąpił od nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w/w przedsięwzięcia.
W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację w/w przedsięwzięcia wzięto pod uwagę m.in. następujące dowody: kartę informacyjną przedsięwzięcia, stanowiska organów opiniujących, ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części gminy [...] w zakresie parcel położonych w A..
W świetle powyższego organ wskazał, że realizacja przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego z racji jej charakteru nie pociągnie za sobą zagrożeń, tym bardziej znaczących oddziaływań.
W trakcie prowadzonego postępowania nie wniesiono żadnych uwag i wniosków. Burmistrz umieścił w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie, prowadzonym przez Wydział Ochrony Środowiska Rolnictwa i Leśnictwa Urzędu Miejskiego w A.: wniosek, uzupełnienie wniosku, postanowienie z dnia 21.08.2015r. oraz wydaną decyzję.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyli M. K. i K. K. wskazując, że są właścicielami działek [...] i [...] sąsiadującymi z działkami inwestora poprzez działkę [...] o szerokości około jednego metra. W ocenie odwołujących organ I instancji niezgodnie z prawem pominął ich jako strony w przedmiotowym postępowaniu. Zwłaszcza, że projektowany zrzut wody deszczowej na działkę nr [...] sprawia, że jest ona działką inwestycyjną, a działka [...] jest działką bezpośrednio sąsiadującą z planowaną inwestycją.
Odwołanie złożyli również S. K., W. K., A. K. podnosząc, że działka nr [...] nie jest kanałem, lecz stanowi luźne zakrzewienie zgodnie z decyzją Starosty z dnia 12.11.2013 r. Kanał nigdy nie podlegał [...] Zarządowi Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. (nie włada i nie władał przedmiotową nieruchomością). Odwołujący wskazali, że "cały czas" działka nr [...] jest przez nich, a wcześniej przez rodziców oraz dziadków porządkowa (pielęgnacja, obcinanie drzew, wycinanie krzewów) i jest w ich władaniu. Odwołujący wskazali, że pozwolenie wodnoprawne z dnia 24.07.2013 r., znak: [...] dla przedmiotowej inwestycji zostało wydane w czasie, w którym toczyła się wymiana informacji pomiędzy Urzędem Wojewódzkim w K., a Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w K., który twierdzi, że: "kanałem nigdy nie władał i nie włada".
Odwołujący załączyli do odwołania decyzję Starosty [...] z dnia 12.11.2013 r. wprowadzającą zmianę użytku na działce nr [...] z WP (wody płynące) na Lz (luźne zadrzewienie). Wskazali, że własność działki nr [...] nie została do końca ustalona. Dokumenty dotyczące przedmiotowej działki są rozbieżne.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 23.10.2015 r., znak: [...], na podstawie przepisów art. 71, 73, 75, 84, 85 ustawy z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko § 3 ust. 1 pkt. 1 i § 3 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w zw. z art. 138 § 2 k.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko nie zawiera definicji strony w postępowaniu o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Oznacza to, że krąg stron postępowania w sprawach, w których wydawane są decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia musi być wyznaczany na zasadach ogólnych, tj. w oparciu o art. 28 k.p.a. Istotne jest, iż przymiot strony nie zależy od jakiegokolwiek zainteresowania wynikiem sprawy, a jedynie od interesu prawnego, który należy rozumieć jako interes wynikający z normy prawa materialnego, przy czym aby interes ten stanowił podstawę zakwalifikowania określonego podmiotu, jako strona postępowania musi pozostawać w bezpośrednim, konkretnym, indywidualnym i aktualnym związku z postępowaniem w określonej sprawie administracyjnej.
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym, przyjmuje się iż przymiot strony w sprawach o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach mają podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, a oprócz tego inne podmioty, jeżeli ich nieruchomości mieszczą się w zasięgu planowanego przedsięwzięcia, przy czym pojęcie oddziaływania jest rozumiane jako wpływ na środowisko przyrodnicze, jak i na nieruchomości sąsiednie w szerokim znaczeniu sąsiedztwa. W pojęciu tym mieści się zatem rzeczywisty wpływ zarówno na korzystanie z innych nieruchomości, jak i na wartości prawnie chronione, np. środowisko.
W ocenie Kolegium wszyscy odwołujący tj. M. K., K. K., S. K., W. K., A. K., powinni zostać uznani za strony postępowania w sprawie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięcia. Z decyzji Starosty [...] z dnia 24.07.2013 r., znak: [...] dotyczącej pozwolenia wodnoprawnego dla przedmiotowej inwestycji, wynika, że planowane jest wykonanie urządzenia wodnego tj. wylotu urządzeń kanalizacyjnych zlokalizowanego na działce nr [...] (działka objęta terenem inwestycji) w miejscowości A., służącego do wprowadzenia oczyszczonych wód opadowych do "rowu", zlokalizowanego na działce nr [...]. Niewątpliwie będzie to miało wpływ na działki sąsiednie, graniczące bezpośrednio z działką nr [...], tj. m. in. działki nr [...], [...], stanowiący własność odwołujących. Oddziaływanie planowanej inwestycji w tej sytuacji nie budzi żadnych wątpliwości.
Zatem nie można uznać, iż odwołującym nie przysługuje status strony. Ponadto, jak wynika z oświadczeń stron, są oni posiadaczami samoistnymi działki nr [...], co dodatkowo przemawia za ich interesem prawnym.
W niniejszej sprawie Burmistrz [...] wydał zaskarżoną decyzję nie zapewniając czynnego udziału wszystkim stronom postępowania. Dlatego zaskarżona decyzja organu I instancji nie jest prawidłowa.
Kolegium dopatrzyło się również innych uchybień, które mogą mieć wpływ na decyzję Burmistrza [...]. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia stanowiącej załącznik do wniosku o wydanie decyzji wskazano, że "z istniejącej części zabudowy z dachów i utwardzeń wody opadowe oczyszczone są wprowadzane do rowu na dz. nr [...] w A., na co inwestor posiada decyzję pozwolenia wodno prawnego". Tymczasem z pozwolenia wodnoprawnego wynika, że oczyszczone wody opadowe mają być odprowadzane do rowu zlokalizowanego na działce nr [...]. Co więcej z uzasadnienia decyzji wodnoprawnej wynika, iż inwestor zwrócił się o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego na działce nr [...] i wprowadzenie oczyszczonych wód opadowych do rowu na działce nr [...] w A.. Istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma ustalenie, czy powyższa rozbieżność wynika z omyłki pisarskiej, czy też wody opadowe z przedmiotowej inwestycji mają być odprowadzane do rowu istniejącego na działce nr [...]. Kwestia ta ma fundamentalne znaczenie dla przedmiotowej sprawy, a w szczególności może mieć wpływ na prawidłowość pozwolenia wodnoprawnego oraz na ustalenie kręgu stron postępowania.
Kwestią wymagającą wyjaśnienia jest również ustalenie jaki wpływ na pozwolenie wodnoprawne dla przedmiotowej inwestycji - decyzji Starosty z dnia 24.07.2013 r., znak: [...] zezwalającej na wykonanie urządzenia wodnego tj. wylotu urządzeń kanalizacyjnych ma wpływ decyzja Starosty [...] z dnia 12.11.2013 r., znak: [...] wprowadzająca zmianę użytku na działce nr [...] z Wp (wody płynące) na Lz (luźne zadrzewienie) i z treści której wynika, że "rów który doprowadzał wodę do młyna nie istnieje".
Postanowieniem z dnia 29.10.2015 r., znak: [...], Starosta [...] sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w decyzji własnej z dnia 24.07.2013 r., znak: [...] udzielającej D. G., prowadzącemu Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "F" D. G. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego tj. wylotu urządzeń kanalizacyjnych zlokalizowanych na działce nr [...] w miejscowości A., służącego do wprowadzania oczyszczonych wód opadowych do rowu zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości A. oraz na wprowadzanie oczyszczonych wód opadowych do rowu z Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "F" D. G. z terenu zabudowy techniczno-produkcyjnej zlokalizowanego na działkach nr [...] oraz [...] położonych w A., spływających z terenów utwardzonych o powierzchni 0,2838 ha oraz dachów budynku o powierzchni 0,0892 ha poprzez projektowany wylot na działce nr [...] w A. w ilości max= 0,03155 m3/s w ten sposób, że na stronie 3 w uzasadnieniu ww. decyzji działkę nr [...] zastąpił działką nr [...].
A. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], domagając się zmiany decyzji poprzez utrzymanie w mocy decyzji I instancji oraz "oddalenie lub odrzucenie odwołań" wniesionych przez M. K., K. K., S. K., W. K. i A. K., a także orzeczenie o kosztach postępowania.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 71, art. 73, art. 75, art. 84 i art. 85 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w związku z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jak również naruszenie przepisów postępowania administracyjnego a to: art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w z wz. z art. 127 § 1 i art. 28 k.p.a.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że decyzja organu II instancji jest oparta na nieprawdziwych przesłankach, a analiza zgromadzonego materiału została wykonana pobieżnie, niedokładnie i niezgodne ze stanem faktycznym. Argument jakoby odwołujących należało uznać za stronę postępowania ze względu na projektowany zrzut wody deszczowej na dz. nr [...] i uznanie jej jako działkę inwestycyjną jest całkowicie nieprawdziwy. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego wody opadowe są odprowadzone za pośrednictwem trzech istniejących i urządzonych wylotów (oznaczonych w dokumentacji jako W1, W2, W3) urządzeń kanalizacyjnych wykonanych na podstawie dwóch decyzji pozwolenia wodnoprawnego: decyzji Starosty [...] z dnia 26.04.2010 r. znak [...] oraz z dnia 24.07.2013r. znak [...]. Twierdzenie zatem organu odwoławczego, że na działce nr [...] będą prowadzone prace budowlane, co czyni ją działką inwestycyjną, a zatem będzie to miało wpływ na działki sąsiednie, nr [...] i [...], jest nieprawdziwe i niezgodne ze stanem faktycznym.
Ponadto twierdzenie odwołujących jakoby byli oni posiadaczem samoistnym działki nr [...], co wiązałoby się z uznaniem ich za stronę postępowania, jest również nieprawdziwe. Zgodnie z dołączonym do dokumentów wypisem z ewidencji gruntów dla dz. nr [...] właścicielem jest Skarb Państwa, dla działki założona jest księga wieczysta o nr [...], jej status prawny jest uregulowany i na działce tej nie ciążą żadne prawa, roszczenia i ograniczenia. Odwołując się do rozumienia pojęcia posiadacza na gruncie prawa cywilnego skarżący wskazał, że posiadaczem samoistnym działki nr [...] jest Skarb Państwa. Twierdzenie odwołujących jakoby byli oni posiadaczami samoistnymi tej działki, niepotwierdzone żadnymi dokumentami lub ustaleniami, jest gołosłownym twierdzeniem odwołujących się i może być uznane jako poświadczenie nieprawdy. Nie wiadomo w oparciu o jakie przesłanki i jakie dowody SKO w [...] dało wiarę odwołującym się, iż są oni posiadaczami działki [...].
Pozostałe zarzuty co do wpływu na decyzję wpisanego do karty informacyjnej błędnego nr działki ewidencyjnej ([...] a powinno być [...]) nie mają znaczenia, gdyż jest to omyłka pisarska, wynikająca z omyłki w decyzji Starosty [...] znak [...], sprostowaną postanowieniem z dnia 29.10.2015 r. znak: [...].
Zdaniem skarżącego, bezprzedmiotowy jest również fakt ustalenia jaki wpływ na pozwolenie wodnoprawne dla przedmiotowej decyzji będzie decyzja Starosty [...] zezwalająca na wykonanie urządzenia wodnego tj. wylotu urządzeń kanalizacyjnych, gdyż - co zostało już wcześniej wyjaśnione - wylot ten jest istniejący, a projektowana inwestycja nie ingeruje w niego ani w działkę [...] w żaden sposób.
Ponadto skarżący wskazał, że planowana inwestycja nie jest wymieniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Produkcja opakowań tekturowych, ale z tektury gotowej dostarczanej do planowanej inwestycji, nie jest bowiem ani emulgowaniem, ani mieszaniem ani konfekcjonowaniem produktów chemicznych. Produkcja opakowań z tektury nie może zatem być zrównywana z instalacjami gdzie się produkuje, miesza lub emulguje produkty chemiczne. Taką właśnie procedurę zastosowano dla innej firmy, która wybudowała halę i biurowiec w ubiegłym roku, przy takich samych uwarunkowaniach prawno - faktycznych. Firma ta prowadzi taką samą działalność, dodatkowo produkując jeszcze opakowania z folią PCV oraz aluminiową. W uzupełnieniu wniosku skarżący wskazywał, że planowana inwestycja nie jest wymieniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.
Nr 213, poz. 1397 z 2010 r.), oraz że w ramach planowanego przedsięwzięcia nie będą zastosowane instalacje do wytwarzania produktów przez mieszanie, emulgowanie lub konfekcjonowanie chemicznych półproduktów lub produktów podstawowych. Wyjaśnienie zawarte w uzupełniającej Karcie Informacyjnej zostało umieszczone dlatego, że skarżący otrzymał informację, że pracownicy urzędu miejskiego zamierzają zakwalifikować przedmiotową inwestycję do kategorii przedsięwzięć mogących znacząco wpływać na środowisko. Zdaniem skarżącego, po wydaniu postanowienia z dnia 21.08.2015 r. postępowanie o wydanie decyzji powinno zostać umorzone. Skarżący nie odwoływał się jednak od decyzji organu I instancji, ponieważ w jego ocenie była dla niego korzystna.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).
Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z treścią art.138 § 2 k.p.a., będącego podstawą prawną zaskarżonej decyzji organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, jest przesłanką konieczną, ale nie wystarczającą do uchylenia decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Niezbędne jest dodatkowo wykazanie, że "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie". Pod pojęciem "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy" należy rozumieć sytuację braku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego lub nieprzeprowadzenia go w znacznej części - co uniemożliwia organowi II instancji merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.
Decyzja przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia (decyzja kasacyjna) stanowi wyjątek od zasady orzekania i może być podjęta tylko i wyłącznie, jeśli zaistnieją przesłanki wymienione w treści art. 138 § 2 k.p.a. Żadne inne wady decyzji nie dają organowi odwoławczemu podstaw do wydania decyzji kasacyjnej tego typu. Ten rodzaj decyzji stanowiąc wyłom od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy jest dopuszczony wyjątkowo. Nie można przy jego stosowaniu przyjmować wykładni rozszerzającej. Treść art. 138 § 2 k.p.a. musi być odczytywana i interpretowana łącznie z przepisem art. 136 k.p.a., określającym granice postępowania dowodowego przed organem odwoławczym. Organ odwoławczy może powołać się na przepis tego artykułu tylko wówczas, gdy wykaże, że przeprowadzenie przezeń dodatkowego postępowania wyjaśniającego w granicach wyznaczonych przez art. 136 k.p.a. nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy.
Stosując przepis art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy powinien w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej nie tylko uzasadnić istnienie przesłanek w nim wymienionych, lecz także wskazać, z jakich przyczyn nie zastosował przepisu art. 136 k.p.a.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że organ odwoławczy nie wykazał, że sprawa winna być rozstrzygnięta na podstawie art.138 § 2 K.p.a.
Twierdzenie organu II instancji, że odwołującym się przysługuje przymiot strony w postępowaniu jest przedwczesne. W aktach sprawy brak bowiem dokumentów określających własność działek nr [...] i [...]. W odwołaniu złożonym przez M. K. i K. K. odwołujący powołali się na własność ww. działek, ale tego nie wykazali. Organ powyższej okoliczności nie weryfikował. Z kolei w drugim odwołaniu wniesionym przez S. K., W. K. i A. K. w ogóle nie powołano się na tytuł własności do jakichś nieruchomości, a jedynie na fakt władania działką nr [...] (co do której w księdze wieczystej jest ujawniony Skarb Państwa). Tymczasem z samego faktu, że odwołujący czują się posiadaczami działki nr [...] nie wynika jeszcze, że mają interes prawny w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej.
Z naruszeniem przepisu art.136 k.p.a. organ odwoławczy zaniechał ustalenia, czy odwołujący się legitymują się tytułem prawnym do działek położonych w zasięgu oddziaływania przedmiotowej inwestycji.
Organ II instancji nie podjął również próby wyjaśnienia, czy to na skutek omyłki pisarskiej w decyzji z dnia 24.07.2013 r. wymieniono działkę nr [...] zamiast [...], czy też rzeczywiście wody opadowe mają być odprowadzane do rowu znajdującego się na działce nr [...]. Stwierdził, że okoliczność ta ma fundamentalne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zauważyć zatem należy, że z dokumentów znajdujących się na k.41, 10, 96 (sentencja decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego) w sposób jasny wynika, na której działce ma nastąpić wprowadzenie wód opadowych do rowu. Nawiasem mówiąc kwestia omyłki pisarskiej wyjaśniona została przez Starostę [...] kilka dni po wydaniu zaskarżonej decyzji. Powyższe powoduje, że decyzja wydana została z naruszeniem art.138 § 2 k.p.a.
Nadto, organ odwoławczy bezkrytycznie podzielił stanowisko organu I instancji, w żaden sposób zresztą nie uzasadnione, że planowana inwestycja jest wymieniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Szczegółowego wyjaśnienia wymaga zatem na jakiej podstawie organ przyjął, że produkcja opakowań z tektury dostarczanej do planowanej inwestycji stanowi emulgowanie, mieszanie, ewentualnie konfekcjonowanie chemicznych półproduktów lub produktów podstawowych (§ 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia). W karcie informacyjnej przedsięwzięcia podano wszakże, że w procesie produkcyjnym gotowe arkusze tektury będą podawane na maszyny, wycinane, sklejane, pakowane i wysyłane do odbiorców oraz wskazano, że planowana inwestycja nie jest wymieniona w rozporządzeniu z dnia 9.11.2010 r.(k.40, k.49 a.a.)
Zauważyć należy, że stosownie do przepisu art.59 ust.1 z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2013.1235 j.t. z późn.zm.) przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust.
1. W orzecznictwie podkreśla się, że "Nie każde zamierzenie inwestycyjne, które wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, stanowi przedsięwzięcie wymagające uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nie każda inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące zawsze albo potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko" (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 16 marca 2012 r., II SA/Gd 689/11, LEX nr 1145747). Oznacza to, że o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko decyduje jedynie skala tego oddziaływania, a nie rodzaj decyzji stanowiącej podstawę realizacji przedsięwzięcia.
Jeśli organ administracji stwierdzi, że planowane przedsięwzięcie nie wymaga uzyskania przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, to nie powinien prowadzić postępowania w sprawie wydania takiej decyzji. Organ administracji powinien albo odmówić jego wszczęcia, a jeśli zostało już ono wszczęte umorzyć z powodu bezprzedmiotowości. Ocenę oddziaływania na środowisko prowadzi się tylko w odniesieniu do tych przedsięwzięć, które wymienione zostały w art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (wyrok NMSA z dnia 27.11.2014 r., sygn.. II OSK 1159/13, LEX nr 1658252). organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie ma swobody w kwalifikowaniu przedsięwzięć w zakresie obowiązku uzyskania takiej decyzji, ale związany jest wykazem przedsięwzięć określonych w rozporządzeniu.
Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd prezentowany w piśmiennictwie, że postępowanie wszczęte wobec przedsięwzięcia, które nie zostało wymienione w katalogu określonym w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. (por. K. Gruszecki, Decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych jako instrument ograniczający swobodę prowadzenia działalności i prawo własności, "Casus" z 2009 r., nr 51, s. 37).
Z naruszeniem przepisu art.136 k.p.a. organ odwoławczy nie przeprowadził uzupełniającego postępowania dowodowego.
Wobec powyższego, na podstawie art.145 § 1pkt 1 lit.c) p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Zaniechanie wyjaśnienia i rozważenia przez organ odwoławczy wyżej wskazanych okoliczności w sposób oczywisty mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mogło się bowiem okazać, że postępowanie w ogóle było bezprzedmiotowe, ewentualnie, że odwołującym nie przysługiwał przymiot strony, a wtedy wydanie decyzji kasatoryjnej byłoby zbędne.
O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.