Uzasadnienie
Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w K. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003r, znak: [...] działając na podstawie art. 59 § 2 k.p.a. oraz art.
6. ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 123, poz.776 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku L.R. -odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w K. z dnia 25 października 2002r., znak: [...], dotyczącego zaliczenia P.R. do osób niepełnosprawnych do 16 roku życia.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 58 § 2 zd. 1 kp.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a dla oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu niezbędne jest uprawdopodobnienie przez osobę braku jej winy, a więc zachowania należytej staranności oraz faktu, że przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu była od niej niezależna i istniała do czasu złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W przedmiotowej sprawie trudno jest nie przypisać stronie winy, albowiem została ona pouczona o trybie wnoszenia odwołania, które należało wnieść za pośrednictwem Zespołu Powiatowego do Zespołu Wojewódzkiego w terminie 14 - dniowym. Przyczyną uchybienia terminu zgodnie z oświadczeniem L.R. zawartym w prośbie o przywrócenie terminu z dnia 29 listopada 2002r. było błędne odczytanie postanowienia - orzeczenia. Zdaniem organu w uzasadnieniu o przywrócenie terminu strona należycie nie uprawdopodobniła faktu, iż nie była w stanie złożyć odwołania w terminie. W pouczeniu wskazano, że na postanowienie służy prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie.
Skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 7 stycznia 2003r., znak:[...], złożył L.R.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że na skutek wypadku, jakiemu uległ skarżący - leżał on chory w domu i miał zaburzenia wzroku, "jak również głowy. (...) Przy moim ubytku wzroku nie dopatrzyłem się podstaw prawnych." Do skargi dołączył kserokopie swojej choroby oraz badań okulistycznych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi - podkreślając dodatkowo, iż skoro skarżący miał świadomość swoich problemów ze wzrokiem winien upewnić się u najbliższego członka rodziny co do treści otrzymanego orzeczenia i zawartych tam postanowień.
Na rozprawie w dniu 10 maja 2005r. stawił się skarżący L.R. Pozostałe strony postępowania sądowego nie stawiły się.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na określone kategorie postanowień, tj. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Organem właściwym w kwestii przywrócenia terminu -jak wynika z art. 59 § 1 k.p.a. - jest organ właściwy w sprawie. Organem kompetentnym do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest zatem właściwy w sprawie organ odwoławczy. Od postanowień organu odwoławczego, które mają charakter postanowień ostatecznych nie przysługuje zażalenie. Art. 59 § 2 k.p.a. stanowiący, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia dotyczy - analogicznie do rozumienia art. 59 § 1 zdanie pierwsze k.p.a. wszystkich postanowień w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia, zarówno postanowień o przywróceniu tego rodzaju terminu, jak i postanowień o odmowie jego przywrócenia. Zwłaszcza nie znajdowałoby żadnego uzasadnienia twierdzenie, że ostateczny charakter uzyskuje wyłącznie postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania.
Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu ma charakter aktu procesowego, a zatem nie należy do kategorii postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Postanowienie to nie kończy również postępowania w sprawie, albowiem w konsekwencji odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy jest zobowiązany do podjęcia w trybie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem kończącym postępowanie nie jest zatem postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, lecz postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W konsekwencji po wydaniu postanowienia o odmowie przywrócenia terminu Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności winien wydać kolejne postanowienie, na podstawie art. 134 k.p.a., orzekające o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania i dopiero to postanowienie - jako kończące sprawę służy skarga do sądu administracyjnego. Z akt sprawy nie wynika, aby Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wydał do dnia dzisiejszego takie postanowienie, na podstawie art. 134.
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym.
Mając powyższe na uwadze należało skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] stycznia 2003r, znak: [...] złożoną przez L.R. odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.