Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją z dnia [...] 2004 r. Nr [...] nakazał R. G. zam. w S. przymusową rozbiórkę wykonanej nadbudowy oraz rozbudowy budynku inwentarskiego na posesji w miejscowości S. - działka nr ewid. 110, polegającą na rozebraniu dachu budynku, stalowych belek stropowych nad pomieszczeniem w południowej rozbudowanej części budynku, murowanych ścian zewnętrznych - wszystkich w poziomie poddasza i części w poziomie parteru. Jako podstawę prawną tej decyzji podano art. 48 ust.1, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz.2016) i art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. - o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz.718) oraz art. 104 Kodeksu Postępowania Administracyjnego.
W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu [...] 2002 r., na wniosek H. J., Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w M. wszczął postępowanie w sprawie. 20 kwietnia 2002 r. miał miejsce pożar parterowego, murowanego budynku inwentarskiego na posesji R. G. w S., w wyniku którego uległ on częściowemu zniszczeniu - spłonął dach oraz strop budynku. W maju 2002 r. R. G. w nawiązaniu do pozostałych elementów budynku inwentarskiego, dokonał jego rozbudowy oraz nadbudowy. Nad rozbudowaną i nadbudowaną częścią budynku wykonano dwuspadowy dach o konstrukcji stalowej. Przeprowadzona kontrola potwierdziła stan wykonanych robót budowlanych. R. G. oświadczył, że do rozbudowy budynku inwentarskiego zmusiła go sytuacja. Powstał pożar w wyniku którego spłonęły budynek gospodarczy i inwentarski. Budynek, w którym znajdowały się zwierzęta uległ częściowemu zniszczeniu - spłonął dach i strop. Zwierzęta po pożarze 2 tygodnie przebywały pod gołym niebem.
Aby zapobiec ich chorobom i cierpieniom nadbudował on i zadaszył budynek inwentarski. R. G. nie okazał żadnych dokumentów związanych z prowadzeniem przedmiotowych robót budowlanych. Stwierdzono, że roboty budowlane rozbudowy i nadbudowy budynku inwentarskiego na posesji w S. zostały zrealizowane w okresie obowiązywania ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, bez pozwolenia na budowę.
Od powyższej decyzji R. G. wniósł odwołanie. Opisał w nim pożar swojego budynku i kłopoty z nim związane i w dramatycznych słowach prosił o zalegalizowanie budynku.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] 2004 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu napisano, że zgodnie z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego właściwy organ z zastrzeżeniem ust. 2 zobowiązany jest wydać nakaz rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Materiał dowodowy sprawy wskazuje, iż inwestor nie posiada ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 48 ust. 2 prawa budowlanego.
Gmina S. od dnia 1 stycznia 2004 r. nie posiada aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym nie jest możliwe ustalenie, iż inwestycja jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nadto materiał dowodowy zawiera decyzję Wójta Gminy w S. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 2002 r., która stała się ostateczna w dniu 17 czerwca 2002 r. Biorąc pod uwagę datę wszczęcia postępowania, tj. [...] 2002 r. oraz datę, w której w/w decyzja WZiZT stała się ostateczna, tj. 17 czerwca 2002 r., należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie również nie zachodzi przesłanka określona w art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b) Prawa budowlanego, bowiem w dniu wszczęcia postępowania inwestor nie posiadał ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ zauważył, że pożar budynku inwentarskiego, stanowiący w opinii skarżącego przyczynę wykonania robót oraz pozostałe argumenty natury społecznej podnoszone przez skarżącego, nie mogą mieć wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.
Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. R. G. skierował w dniu [...] 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Zdaniem skarżącego organ błędnie ustalił, że w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 48 ust. 2 pkt lit. a Prawa budowlanego, ponieważ inwestycja jest zgodna z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, powtarzając poprzednią argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Art. 48 cyt. ustawy - Prawo budowlane w wersji znowelizowanej w 2003 r. przyjmuje w ust. 1 zasadę orzekania o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Drugi ustęp tego artykułu przewiduje odstępstwo od powyższej zasady, które jest dopuszczalne wtedy, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów w zakresie umożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Te dwie możliwości działania, wyznaczone przez cyt. przepis nakładają na organy administracji budowlanej szczególny obowiązek dokładnego zbadania sytuacji faktycznej, w jakiej znajduje się dana budowa i jej inwestor i po wyczerpaniu możliwych dowodów, obowiązek wyważenia między rozstrzygnięciem nakazującym rozbiórkę budynku i rozstrzygnięciem umożliwiającym jego legalizację.
W analizowanej tu sprawie postępowanie dowodowe nie zostało przeprowadzone wyczerpująco, przez co naruszono art. 7 k.p.a. (zasada prawdy obiektywnej), art. 77 k.p.a. (obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego) i art. 107 § 1 k.p.a. (obowiązek należytego - faktycznego i prawnego uzasadnienia decyzji). W szczególności organy orzekające w sprawie nie odpowiedziały na pytanie, czy i jakie znaczenie ma w analizowanej sprawie to, że budowa została zakończona w czasie, w którym istniał w miejscowości S. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz to, że w dacie wykonywania prac budowlanych inwestor dysponował decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Kwestie te powinny być wyjaśnione i wytłumaczone w uzasadnieniu każdej z decyzji.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone decyzja, jak również decyzja I instancji naruszyły przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Z tego powodu Są orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 tejże ustawy.