Uzasadnienie
W dniu 13.03.2000 r. do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wpłynął wniosek K.S., ur. [...] 1930 r. o przyznanie jej uprawnień kombatanckich. Decyzją z dnia [...].11.2000 r., nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 22 ust. 3 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t. jedn. Dz.U, 1997, Nr 142, poz. 950 z późn. zmianami) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich K.S. W uzasadnieniu organ podał, że stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach..., wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4, z zastrzeżeniem ust. 4 mogą być kierowane, w trybie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 grudnia 1998 r. przez osoby zamieszkałe na stałe w Polsce, a do dnia 31 grudnia 1999 r. przez osoby zamieszkałe poza granicami Polski.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona podniosła, że dopiero w styczniu 2000 r. dowiedziała się z telewizji, że uprawnienia kombatanckie przysługują osobom, które w czasie okupacji przechowywały Żydów.
W dniu [...].05.2001 r. decyzję tę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. utrzymał w mocy decyzją Nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 3, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w związku z art. 22 ust. 3 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach....
Na tę decyzję K.S. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, twierdząc, że nie znała ustawowego terminu do zgłaszania wniosku o uprawnienia kombatanckie oraz nie miała świadomości, że jej takie uprawnienia przysługują ze względu na przechowywanie Żydów.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wniósł o oddalenie skargi.
W dniu 9.04. 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny OZ w Krakowie wydał postanowienie (sygn. akt II SA/Kr 1949/01) o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego zgodności art. 22 ust 3 ustawy o kombatantach... z Konstytucją RP.
Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15.04.2003 r. (sygn. akt SK 4/02, opublikowany: OTK-A 2003/4/31) orzekł, że art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach..., ustanawiający końcowy termin występowania z wnioskami o przyznanie uprawnień kombatanckich, jest niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji RP.
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z 25.04.2003 r., w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U., Nr 72, poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują.
W dniu 23.02.2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania sądowego.
Orzeczenie o niezgodności przepisu ustawy z Konstytucją może zgodnie z art. 145a § 1 k.p.a stanowić podstawę do żądania wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną, opartej na takim przepisie ustawowym.
Stosownie do 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U,., Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że również sytuacja unormowana w art. 145a § 1 k.p.a. stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji (por. np. orzeczenia sygn. akt II SA/Gd 375/00; II SA 1294/99; IV SA 1360/97; II SA 1027/99; II SA 1240/99; II SA/ 1222/99).
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1l lit. b - powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U,., Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 97 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) w związku z art. 200 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.