Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę E.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 sierpnia 2014r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 19 stycznia 2015r. wraz z pouczeniem, że przysługuje na nie skarga kasacyjna, złożona w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, która powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym; niezachowanie tego wymogu spowoduje odrzucenie skargi.
W dniu 24 stycznia 2015r. (data stempla pocztowego) E.L. wniósł pismo, zatytułowane "zażalenie", kwestionując prawidłowość i zgodność z prawem postanowienia z dnia 2 stycznia 2015r. Skarżący żądał uchylenia tego postanowienia.
W myśl art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną między innymi wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna.
Stosownie do art. 175 § 1, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przy czym § 2 wymienia podmioty, które z uwagi na zajmowane stanowisko lub stopień naukowy posiadają kwalifikację do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej we własnym imieniu, natomiast § 3 wymienia kategorie spraw, w których skargę kasacyjną sporządzić mogą doradca podatkowy lub rzecznik patentowy. Powszechnym jest w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego oraz orzecznictwie sądowym pogląd, iż przypadek niedopuszczalności zachodzi także wówczas, gdy skarga kasacyjna zostaje sporządzona przez stronę nie reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego albo podmiot wymieniony w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., przy czym taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych (tak H. Knysiak- Molczyk [w:] T. Woś (redakcja), H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2005, teza 3 do art. 178 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, teza 6 do art. 178). W przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo pouczenia o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez osobę do tego uprawnioną i konsekwencjach jego niezachowania, wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 p.p.s.a., co przesądza o konieczności odrzucenia środka zaskarżenia.
W niniejszej sprawie pismo z dnia 24 stycznia 2014r. uznać należy za skargę kasacyjną, ponieważ zawierało zarzuty co do prawidłowości postanowienia z dnia 2 stycznia 2015r. oraz wniosek o jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Jednak E.L. sporządził tę skargę kasacyjną osobiście, mimo wyraźnego pouczenia o przymusie adwokacko – radcowskim i konsekwencjach jego niedochowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 175 p.p.s.a.