Uzasadnienie
sygn. akt II SA/Kr 1616/14 Kraków, dnia 2 stycznia 2015 r.
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi A. K. na decyzję Wojewody z dnia 14 sierpnia 2014 r., znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania Skarga zawierała m. in. zarzut naruszenia art. 151 § 2 k.p.a. poprzez brak wyrzeczenia o wydaniu kwestionowanej decyzji Starosty z dnia 5 września 2011r., znak [...] z naruszeniem prawa.
Decyzją z dnia 4 listopada 2014r., znak [...] Wojewoda [...] uchylił własną decyzję z dnia 14 sierpnia 2014 r., znak [...], uchylił decyzję Starosty z dnia 6 maja 2014r., znak [...] oraz orzekł, że decyzja ostateczna Starosty [...] nr [...] z dnia 5 września 2011r., znak [...] została wydana z naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – oznaczana dalej jako p.p.s.a.), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W takim wypadku postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, co- w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.- obliguje sąd do jego umorzenia. W niniejszej sprawie organ uwzględnił skargę w całości, uchylając zgodnie z żądaniem skarżącej zaskarżoną decyzję własną i stwierdzając, że decyzja kwestionowana wydana została z naruszeniem prawa. Zaistniały zatem przesłanki do umorzenia postępowania sądowego, a mianowicie akt administracyjny, będący przedmiotem kontroli, został wyeliminowany z obrotu prawnego.
Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.