Uzasadnienie
postanowienia z dnia 16 maja 2018 r.
Skarga została wniesiona w realizacji uprawnień wynikających z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (DZ.U. 2017/2096), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Takie brzmienie w/w przepisowi nadał jednak dopiero art. 6 pkt 2 pdpkt a ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.935). Do czasu wejścia w życie tej ustawy przepis art. 90 ust.1 zawierał wymóg uprzedzenia skargi do sądu wezwaniem samorządu województwa do usunięcia naruszenia prawa.
Tą samą ustawą zmieniającą (art. 9 pkt 2) z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyeliminowano, zawarty dotychczas w art. 52, wymóg uprzedzenia skargi m.in. na uchwały samorządu terytorialnego wezwaniem na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Jednocześnie jednak w przejściowym przepisie art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej zastrzeżono, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Powyższe oznacza, że w przypadku aktualnie wnoszonej skargi na uchwałę organu samorządu województwa podjętą przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, nadal wymagane jest zachowanie tzw. trybu przedskargowego, czyli uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, a skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Taką bowiem regulację zawierał przepis art. 53 § 2 ppsa w wersji mającej zastosowanie w sprawie niniejszej.
W rozpoznawanej sprawie skarżący złożyli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 31 października 2017 r., a odpowiedź uzyskali w dniu 29 listopada 2017 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 29 grudnia 2017 r. Skarga została wniesiona w dniu 30 grudnia 2017 r., zatem z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu.
W tej sytuacji skargę, jako spóźnioną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa (nakazującego odrzucenie spóźnionej skargi bez względu na rozmiar spóźnienia), należało odrzucić.
Zwrot uiszczonego wpisu zarządzono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1w/w ustawy.