Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 10 września 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1621/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 10 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku J. L. i K. B. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt: II SA/Kr 1621/09 postanawia oddalić wniosek.

Uzasadnienie

W dniu 28 lipca 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek skarżących J. L. i K. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt: II SA/Kr 1621/09. Jednocześnie w tym samym piśmie skarżący zawarli wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.

Z akt sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia 12 lipca 2010 r. wystąpili o "przekazanie sentencji" wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt: II SA/Kr 1621/09, a przesyłka z odpisem sentencji wyroku została ekspediowana w dniu 21 lipca 2010 r.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący byli przekonani – jako ludzie w podeszłym wieku i nieobeznani z niuansami języka prawniczego - że sentencja wyroku będzie zawierać także uzasadnienie wyroku.

W świetle powyższego uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy stwierdzić, iż okoliczność na którą powołują się wnioskodawcy nie stanowi podstawy do zastosowania art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), zgodnie z którym, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Zgodnie ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy.

O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.)

W ocenie Sądu subiektywne przekonanie skarżących, że sentencja wyroku obejmuje również jego uzasadnienie nie ma charakteru przeszkody charakteryzującej się wymienionymi wyżej cechami i w związku z tym nie może być traktowane jako niezawiniona okoliczność uzasadniająca przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Należy podkreślić, że skarżący brali udział w rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w dniu 9 lipca 2010 r. w sprawie o sygn. akt: II SA/Kr 1621/09, a po ogłoszeniu wyroku zostali pouczeni m.in. o tym, że uzasadnienie pisemne wyroku zostanie im doręczone na ich wniosek złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku.

Nie można zatem przyjąć, że skarżący w jakikolwiek przez siebie niezawiniony sposób zostali wprowadzeni w błąd lub w sposób niejasny zostali poinformowani o trybie uzyskania pisemnych motywów rozstrzygnięcia. Podnoszona okoliczność wieku skarżących i "nieobeznania z niuansami języka prawniczego" nie ma w tej sytuacji znaczenia, a z całokształtu dokumentacji i pism procesowych składanych przez skarżących w toku postępowania wynika, że są oni osobami, w stosunku do których nie można przyjąć, że nie są w stanie ze względu na wiek i brak wiedzy prawniczej odpowiednio bronić swoich praw i interesów w postępowaniu sądowym.

Sąd nie miał również podstaw do przyjęcia, że pismo z dnia 12 lipca 2010 r. obejmowało wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż w żaden sposób nie wynika to z treści tego pisma, a uczestnikom postępowania przysługuje prawo żądania odpisów z akt sprawy również samych sentencji wyroków bez uzasadnienia i wielokrotnie takie wnioski są składane w sprawach sądowoadministracyjnych.

Mając powyższe na uwadze należało odmówić przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt: II SA/Kr 1621/09 na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270).

Pod tą sygnaturą także: dokument z 9 lipca 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.